۱- بعد از روشن شدن کامپیوتر دکمه DELETE  را میزنیم

۲- از ورود به صفحه SETUP  روی گزینه Power Manegment Setup  میرویم

۳- کلید ENTER  را میزنیم و به روی قسمت  POWER BY KEYBOARD میرویم ودکمه ENTER  را میزنیم (البته در بعضی از مواقع شاید باید  ۲  بار دکمه ENTER  را بزنیم)

۴- کلمه نام خود رامثلا ALI  رو وارد میکنیم وکلید ENTER  را میزنیم و دوباره همان نام ALI  را وارد میکنیم و سپس کلید ENTER را میزنیم

۵- کلید ESC  را میزنیم و وارد صفحه اصلی میشویم و کلید F10  را به عنوان تایید تغییرات انجام شده میزنیم

۶-کامپیوتر RESET  میشود و بعد از خاموش کردن کامپیوتر نام خود را وارد کنید تا کامپیوتر شما روشن شود

(نکته مهم: دوستان عزیز توجه کنید که کابل برق کامپیوتر هرگز از برق درنیاید چون در این صورت فقط با فشردن دکمه POWER  میتوان کامپیوتر را روشن کرد )

۱- یک کاوشگر گوگل هوشمند باشید
هنگامی که با کدهای خطای خاص یا پیغام های ایراد سیستم عامل روبرو می شوید، گوگل می تواند یک دستیار بسیار خوب و عالی در کنار شما باشد. اینکه فقط در گوگل سرچ کنید “my PC is running slowly” یا «کامپیوتر من کند شده» احتمالا فایده چندانی ندارد. بلکه باید تا حد امکان جزئیات ایراد پیش آمده را در کنار یکدیگر ذکر کرده و آنها را با علامت + به هم ربط دهید. همچنین برای جستجو به دنبال عبارات خاصی که به دنبال آن هستید، آن را در میان علائم “” بنویسید.

۲- برنامه بازیابی سیستم یا System Restore
قابلیت بازگشت به عقب در ویندوز به شما امکان می دهد تغییرات اخیر درون رجیستری، سخت افزار و نرم افزار کامپیوتر را به حالت قبل برگردانید. و البته این کار هیچ تاثیری روی فایل های شخصی که طی این مدت در کامپیوتر اضافه کرده اید، نخواهد گذاشت. اگر در چند روز اخیر مشکلی پیش آمده، این نقطه شروع خوبی برای حل آن است. System Restore را در کنترل پنل خواهید یافت.

۳- Safe Mode
با فشردن دکمه F8 هنگام بالا آمدن کامپیوتر می توانید به منوی بوت کامپیوتر دست یابید. حال با انتخاب گزینه Safe Mode به نسخه ای از ویندوز وارد می شوید که به جز درایورهای ضروری و برخی ابزارهای اولیه، هیچ چیز دیگری در آن لود نشده و ظاهری همانند سیستم عامل مایکروسافت در دهه ۹۰ دارد! از حالت Safe Mode می توانید برای حذف برنامه ها یا ابزارها استفاده کنید. یا اینکه برنامه های عیب یابی (trubleshooting) را اجرا کنید. به خصوص این گزینه هنگامی کارایی خوبی دارد، که شما به صورت عادی نتوانید وارد ویندوز شوید.

۴- داغ شدن بیش از حد
اگر کامپیوترتان به طور تصادفی قفل می کند ولی در ظاهر هیچ مشکل نرم افزاری یا ایراد سخت افزاری خاصی ندارد، ممکن است دچار مشکل گرم کردن و داغ شدن بیش از حد باشد. بهتر است به فکر خرید فن یا خنک کننده جدیدی باشید، تا مشکل سیستم تهویه حرارتی لپ تاپ و کامپیوترتان حل شود.

۵- روشن بودن قابلیت اسکن لحظه ای
بخش زیادی از ایرادات سیستم ما (از سرعت و عملکرد پایین تا ریستارت های ناخواسته) به دلیل حضور موجودات خبیثی همچون ویروس و بدافزارها به وقوع می پیوندند. ناگفته پیدا است که باید آنتی ویروس و برنامه های ضد بدافزار خود را همیشه به روز نگه دارید و علاوه بر روشن گذاردن اسکنرهای آنها، هر از گاهی به کنترل سیستم تان هم بپردازید. همچنین یک گزینه تکمیلی استفاده از دو اپلیکیشن امنیتی بسیار خوب Spybot Search & Destroy و Microsoft’s own Safety Scanner در کنار نرم افزارهای امنیتی معمول سیستم است. مزیت مهم این برنامه ها آن است که با ابزارهای امنیتی قبلی سیستم تداخلی نداشته و در کنار آنها به خوبی کار خواهند کرد.

۶- پارازیت در پس زمینه
کارایی پایین و کندی که طی گذر زمان اتفاق می افتد، می تواند به دلیل برنامه ها و نرم افزارهای فراوانی باشد که روز به روز روی کامپیوتر بیشتر می شوند و اغلب آنها هم دوست دارند در پس زمینه کامپیوتر فعال بوده و مشغول انجام کاری باشند. Task Manager را باز کنید تا میزان استفاده واقعی از رم و پردازنده کامپیوتر در حال حاضر را مشاهده کنید.
ساده ترین راه باز کردن تسک منیجر، راست کلیک روی تسک بار پایین دسک تاپ و انتخاب Task Manager است. اگر در میان سرویس ها و فرآیندهای این لیست مواردی را می یابید که با آن آشنایی ندارید یا وجود آنها در پس زمینه کامپیوتر چندان منطقی به نظر نمی رسند، برای جزئیات بیشتر یک جستجوی ساده در گوگل، بسیار راهگشا خواهد بود. پیدا کردن راهی برای حذف این برنامه ها از پس زمینه، می تواند کمک بزرگی به افزایش سرعت سیستم باشد.

۷- استارت آپ انتخابی
اگر در Task Manager مورد یا مواردی را یافتید که واقعا اضافی و به درد نخور بودند، بهتر است کنترل کنید آنها همراه با ویندوز، اجرا نشوند و بالا نیایند. برای این کار ابتدا پوشه Startup درون استارت منو را باز کرده و هر چیز به درد نخور را از درون آن حذف کنید.

برای کنترل بیشتر روی فرآیندهای استارت آپ ویندوز در ویندوز ۷، درون کادر جستجوی استارت منو عبارت msconfig را تایپ کنید. در پنجره باز شده می توانید جزئیات بیشتری در خصوص ابزارها و سرویس هایی که به طور خودکار هنگام بالا آمدن سیستم عامل همراه با آن اجرا می شوند، بیابید و آنها را کنترل کنید. برای کنترل فرآیندهای استارت آپ ویندوز ۸ هم بهتر است سری به راهنمای ساده کار با Task Manager در ویندوز ۸ بزنید.
احتمالا متعجب می شوید که چه قدر سرویس های زیادی همراه ویندوز بالا می آیند.

۸- بازیابی فایل ها
هنگامی که ویندوز فایلی را پاک می کند، واقعا آن را نابود نکرده و تبدیل به کدهای ۰ و ۱ نمی کند. بلکه به سادگی تنها ارجاع به آن را از سیستم آدرس دهی خود حذف نموده و آن بخش از دیسک را به عنوان فضای خالی علامت گذاری می کند. در صورتی که هنوز آن فضا با فایل دیگری جایگزین و رونویسی نشده باشد، ممکن است شما قادر به بازیابی فایل های تان باشید. نرم افزار Recuva یکی از بهترین و قدرتمندترین ابزارهای رایگان بازیابی فایل ها در ویندوز است.

۹- ویندوز بالا نمی آید
ویندوز از چندین گزینه بازیابی سیستم خوب (از جمله Safe Mode) بهره می برد و شما می توانید هنگام بوت نشدن سیستم از آنها استفاده کنید. هنگام بالا آمدن کامپیوتر دکمه F8 را بزنید و از منوی بوت گزینه Last Known Good Configuration را انتخاب کنید تا ویندوز سعی کند تنظیماتی را که آخرین بار به درستی طبق آنها کار می کرده ، بازیابی کرده و بالا بیاید. راه دیگر جداسازی تمامی ابزارهای جانبی غیر ضروری از سیستم است. گاهی اوقات یک ابزار که به درستی پیکربندی نشده یا تنظیمات درستی ندارد، می تواند باعث هنگ کردن ویندوز طی فرآیند بالا آمدن شوند.

۱۰- بوق های مادر بورد
اگر پس از روشن کردن کامپیوتر مدت طولانی بدون هیچ اتفاقی می گذرد، و می بینید دستگاه با صدای بوق های بیپ مانندی خاموش شده و ویندوز بالا نمی آید، مشکل مربوط به سطوحی پایین تر از سیستم عامل و نرم افزار است. مادر بوردها معمولا بر اساس تعداد بوق های شان به شما اخطار می دهند اشکال از چه قسمتی است. به دفترچه راهنمای کامپیوترتان مراجعه کنید تا ببینید بوق آن چه معنی دارد. اگر هم آن را نگه نداشته اید، حتما یک نسخه آنلاین را در سایت کارخانه سازنده خواهید یافت.

۱۱- روشن نشدن دستگاه
اگر کامپیوتر یا لپ تاپ تان اصلا روشن نمی شود، و البته مشکل از پریزهای برق هم نیست؛ بهتر است نگاهی به کابل برق دستگاه یا شارژر/ باتری آن بیاندازید. بهتر است قبل از اینکه به دنبال جایگزین کردن بخش های مهمی همچون پاور دستگاه باشید، اول با هزینه ای کم، کابل های برق و باتری های آن را کنترل و تعویض کنید.

۱۲- فروم ها
اگر به اینترنت دسترسی دارید، بهتر است قبل از اینکه سراغ گوگل بروید، سری به فروم های رسمی کارخانه سازنده یا برنامه نویسان مرتبط با محصول تان بزنید. ممکن است با راه حل ها و راهنمایی های ویژه ای برای حل مشکلی روبرو شوید که شما هم اکنون با آن روبرو هستید. استفاده از فروم های محلی مرتبط با کامپیوتر هم گاهی می تواند کارساز باشد. درباره برخی نرم افزارها، گاهی اوقات برنامه نویس ها در فروم های مرتبط با آن، به رفع باگ و ایرادهای پیش آمده می پردازد.

۱۳- از مایکروسافت بپرسید
حتما موافقید که مایکروسافت کمابیش از سیستم های تحت سیستم عامل خودش سر در آورده و می تواند به حل مشکل آنها کمک کند. بهتر است از ابزار اتوماتیک FixIt مایکروسافت کمک بگیرید. این ابزار سعی می کند به جستجوی مشکل پرداخته و پس از یافتن آن، راه حلی برای اش بیابد یا حداقل راهنمایی لازم را در اختیارتان بگذارد.
برنامه Microsoft FixIt شماری از راه حل های ساده را پیش روی تان می گذارد.

۱۴- پاکسازی رجیستری
اگر چیز اشتباهی در فایل تنظیمات پر پیچ و خم رجیستری ویندوز اتفاق بیافتد، می تواند باعث بروز برخی ایرادها، قفل کردن نرم افزارها و حتی برخی ریستارت های گاه و بیگاه شود. اگر چه به هر ابزاری نمی توان اعتماد کرد، اما برنامه های فراوانی در اینترنت می توان یافت که به طور ویژه کارشان اسکن رجیستری برای یافتن و حل این مشکلات است.
Glary Registry Repair یکی از بهترین برنامه های موجود است که می تواند ایرادات رجیستری را رفع کند. به دنبال برنامه ای حرفه ای تر با امکانات بیشتر هستید؟ مسئولیت مشکلات پیش آمده با خودتان است. لطفا قبل از هر کاری، پشتیبان گیری از فایل رجیستری فراموش نشود.

۱۵- نصب دوباره ویندوز
در واقع این سیاست زمین سوخته است. اما واقعا آنقدر که فکر می کنید، موثر نیست. بسیاری از کامپیوترها و لپ تاپ ها با دیسک ریکاوری یا یک پارتیشن ریکاوری روی هاردشان عرضه می شوند. و شما با استفاده از آن می توانید دستگاه را به وضعیت اولیه اش (درست همانند هنگامی از کارخانه بیرون آمده) برگردانید. و البته لازم به ذکر نیست، پس از این کار باید تمامی نرم افزارهای تان را دوباره نصب کنید و تمامی اطلاعات شخصی روی کامپیوتر را از دست خواهید داد. پس لازم است قبل از انجام این کار، نسخه پشتیبانی از آنها تهیه کنید.

مشکلات سخت افزاری

۱۶- روی یک کامپیوتر دیگر امتحان کنید
استفاده از یک کامپیوتر دیگر برای تست موس، دوربین یا پرینتر خراب تان (یا حتی استفاده از یک پورت USB دیگر روی همین کامپیوتر) می تواند شما را از صحت عملکرد کامپیوترتان و وجود خرابی در ابزار جانبی مطمئن کند. اگر با این آزمون ها مشکل برطرف شد، لطفا به جای سرزنش دوربین یا موس بیچاره، به دنبال حل مشکل کامپیوترتان باشید.

۱۷- درایورهای جدید
سری به سایت کارخانه سازنده زده و جدیدترین درایورها و Firmwareها را برای ابزار مورد نظرتان دانلود کرده و آنها را نصب کنید. با این کار فایل های آسیب دیده یا مشکل دار قبلی هم جایگزین خواهند شد، آخرین پچ های حل مشکلات اضافه خواهند شد و سازگاری با سخت و نرم افزارهای جدید در ابزارهای تان بهبود خواهد یافت.

۱۸- درایورهای قدیمی
گاهی اوقات ویندوز و ابزارهای جانبی بدون سوال از شما درایورهای جدید را نصب می کنند و به ندرت، این امر موجب بروز مشکل می شود. برای حل این مشکل و بازگشت به نسخه قبلی درایور، در کنترل پنل ویندوز به Device Manager رفته و در لیست موجود روی سخت افزاری که با علامت سوال زرد مشخص شده راست کلیک کنید. گزینه Properties را انتخاب کرده و در پنجره باز شده به تب Driver بروید. اکنون می توانید با کلیک روی دکمه Roll Back Driver به درایور قدیمی برگردید.

۱۹- حذف (Uninstall) درایورها
در همان صفحه Device Manager امکان حذف کامل هرگونه ردپای درایور هر کدام از سخت افزارهای موجود در لیست را دارید. آنگاه می توانید ابزار مورد نظر را جدا کرده و با اتصال دوباره آن به کامپیوتر، پنجره فرآیند نصب درایور را از ابتدا ببینید. این گونه شاید مشکل حل شود.
از پنجره Driver Manager می توانید اقدام به آپدیت، roll back یا حذف (uninstall) درایورها کنید.

۲۰- تست حافظه (رم)
واقعا نمی توان گفت چه زمانی حافظه یا رم دستگاه تان از کار خواهد افتاد و شما را تنها می گذارد. البته این اتفاق هم به ندرت می افتد و چندان متداول نیست. اما عدم ثبات دوره ای سیستم و قفل کردن های گاه و بیگاه اپلیکیشن ها می تواند نشانه هایی از این موضوع باشند. با کمک برنامه های عیب یابی رمی چون MemTest86+ می توانید به اسکن کامل ماژول های رم نصب شده بپردازید و هرگونه مشکل در آنها را پیدا کنید.

۲۱- تست هارد درایو
هارد درایو های مدرن امروزی از سیستم درونی با نام SMART بهره می برند که سرواژه عبارت Self Monitoring And Reporting Technology یا «تکنولوژی خود-مانیتوری و گزارش دهی» است. با این تکنولوژی، دیسک ها وضعیت خود و سلامت عمومی شان را به ویندوز گزارش می کنند. ابزارهای رایگان فراوانی وجود دارند که می توانند داده های SMART را خوانده و برای تان تفسیر کنند. HDD Health یکی از این نمونه ها است که از درایو های SSD هم پشتیبانی می کند و اگر درایوهای شما نیاز به تعویض و جایگزینی داشته باشند، با نشان دادن اخطار شما را آگاه می کند.

۲۲- Windows disk checking
ویندوز هم برنامه کنترل دیسک درونی خود را دارد که به دنبال مشکلات احتمالی درون هارد دیسک های متصل به کامپیوتر می گردد. برای استفاده از آن، در ویندوز اکسپلور روی هارد درایو مورد نظر راست کلیک کرده و گزینه Properties را انتخاب کنید. آنگاه در پنجره باز شده به تب Tools بروید.

۲۳- ایراد های نمایشگر
مشکلات نمایشگر معمولا به دلیل ایراد در کارت گرافیک، خود مانیتور یا (در صورت عدم استفاده از لپ تاپ) کابل رابط رخ می دهند. در صورت امکان از یک کابل جداگانه استفاده کنید. یا اینکه سراغ گرافیک آن بورد سیستم بروید. این گونه شاید دریابید دقیقا کدام یک از حلقه های این زنجیر دچار نقص هستند. اگر مشکل از مانیتور باشد، احتمالا هیچ راهی به جز مراجعه به گارانتی، تعمیرکار یا خرید یک مانیتور جدید باقی نخواهد ماند.

۲۴- بازش کنید
حتما لازم نیست یک متخصص سخت افزار و فروشنده کامپیوتر باشید تا بتوانید نگاهی به درون کیس کامپیوترتان بیاندازید. اما قبل از هر کاری ابتدا مطمئن شوید بدن تان به زمین متصل است و الکتریسیته ساکن ندارد. همچنین کامپیوتر را از برق کشیده اید.
پس از باز کردن آن به دنبال اتصالات و پیچ های قطع شده یا شُل باشید. همچنین هرجا میزان زیادی گرد و خاک جمع شده، بهتر است تمیز شود. احتمالا یک قوطی هوای فشرده خیلی به کارتان بیاید. باز کردن لپ تاپ ها ممکن است بسیار مشکل تر باشد. اما در برخی مدل ها دست یابی به رم و هارد دیسک بسیار آسان است. لذا می توانید چک کنید تا اتصال آنها مشکلی نداشته باشد. احتمالا در سایت کارخانه سازنده و دفاتر راهنمای آنها کمک های بیشتری را هم می توانید بیابید.

۲۵- پشتیبان گیری
متاسفانه، زمان های بسیاری پیش می آید که شما دیگر هیچ کاری نمی توانید انجام دهید. و باید بپذیرید هارد دیسک یا کل سیستم تان به کلی نابود شده است. پس حیاتی است که نسخه های بک آپی از اطلاعات و فایل های مهم تان داشته باشید و آنها را در جای مطمئنی نگه داری کنید. احتمالا این مطلب نگهبان می تواند کمک خوبی بوده و اهمیت موضوع را دوباره گوشزد کند.

مشکلات نرم افزاری

۲۶- به روز رسانی ها
آیا برنامه ای که شما با آن درگیر هستید، آپدیت تازه ای نداده است؟ شاید برای پشتیبانی از سخت افزار جدید یا قابلیت های جدید سیستم عامل یک به روز رسانی آمده باشد؟ پس ضرری ندارد وب سایت سازنده آن را کنترل کنید. یا اینکه از ابزار آپدیت درونی که اغلب برنامه ها به آن مجهز هستند، استفاده کنید. البته در بسیاری از نرم افزارهای امروزی آپدیت ها به صورت خودکار نصب می شوند.

۲۷- نصب دوباره
اگر مشکل هنوز به قوت خود باقی است، تمام ردپاهای نرم افزار را از روی سیستم پاک کنید و سپس فرآیند نصب را از ابتدا و با نسخه تازه دانلود شده ای از برنامه یا دیسک اورجینال آن آغاز کنید. چرا؟ با این کار اطمینان می یابید هیچ فایل آسیب دیده یا خرابی روی سیستم نیست و تمام آنها را جایگزین خواهید کرد و تمامی تنظیمات نرم افزار ریست خواهند شد. برای حذف کامل تمامی ردپاهای نرم افزار می توانید از برنامه هایی همچون Revo Uninstaller استفاده کنید.

۲۸- پلاگین ها
به خاطر داشته باشید برنامه شما ممکن است به خودی خود مشکلی نداشته باشد، اما یکی از افزونه ها یا پلاگین های آن دچار ایراد باشند. سعی کنید تمامی افزونه ها و اد-اون ها را غیر فعال کرده و با فعال کردن نوبتی آنها، مشکل را پیدا کنید.

پلاگین ها و اد-اون ها ریشه بسیاری از مشکلات نرم افزاری هستند.

۲۹- پاکسازی (Clean up)
بسیاری از برنامه ها فایل های موقتی و کش تولید می کنند که گاها می تواند باعث تداخل در روال کار عادی نرم افزار شود. پس بهتر است به دنبال راهی برای حذف این گونه فایل های جاگیر و مزاحم باشید. CCleaner یکی از برنامه های خوش دست رایگان برای انجام این کار است و می تواند فایل های موقتی یا تمپ اغلب نرم افزارها را به راحتی پاک کند.

۳۰- برنامه های ناسازگار
حتما شما هم اوقات پر دردسر و رنج آوری با برخی اپلیکیشن ها که سر ناسازگاری با برخی برنامه های دیگر سیستم داشته اند، گذرانده اید. این موضوع بیشتر در مورد ابزارهای امنیتی پیش می آید که سعی می کنند به طور همزمان کار یکسانی انجام دهند. سعی کنید به طور موقت دیگر برنامه هایی را که ممکن است با نرم افزار مورد استفاده تان دچار اختلال گردند، غیر فعال کنید.

مشکلات اینترنت

۳۱- نقص را پیدا کنید
قدم اول: ببینید مشکل از کجا است. ببینید آیا توسط دیگر کامپیوتر و ابزارها می توانید به اینترنت وصل شوید. بهتر است لپ تاپ را مستقیما توسط کابل به روتر وصل کنید و برنامه درونی تست روتر را اجرا کنید. شرکت خدمات دهنده اینترنت تان (ISP) هم احتمالا در زمینه این ایرادها ورزیده و خبره است. اگر تنها یک کامپیوتر است که نمی تواند به اینترنت وصل شود، پس احتمالا مشکل از تنظیمات آن و یا کارت شبکه اش است.

۳۲- مشکلات کارت شبکه
اگر شما به آداپتور و کارت شبکه کامپیوترتان مشکوک شده اید (برای مثال دانگل یو اس بی وایرلس)، ابتدا بخش «مشکلات سخت افزاری» را (در بالا گفته شد) چک کنید. سعی کنید درایور آن را آپدیت کنید، آن را حذف و دوباره نصب کنید، یا اینکه از پورت یو اس بی دیگری استفاده کنید.

۳۳- به روز رسانی firmware
شاید به روز رسانی تازه ای برای firmware روتر و مودم مورد استفاده تان آمده باشد، اما شرکت های خدمات اینترنت معمولا دوست ندارند شما کنترل زیادی روی تنظیمات داشته باشید و چیزی نگفته اند. بهتر است به بخش پشتیبانی سایت ISP تان و همچنین کارخانه روتر نگاهی بیاندازید. گاهی مشکلات به سادگی آپدیت یک firmware حل می شوند.

۳۴- همه چیز را ریبوت کنید
شاید این موضوع تبدیل به یک طنز شده باشد، اما بسیار اوقات کارایی دارد. مودم یا روتر را ۳۰ تا ۶۰ ثانیه خاموش کنید و اجازه دهید ارتباط تان با شرکت از ابتدا بازسازی شود. آنگاه دوباره آن را روشن کنید. برای نتیجه بهتر، شاید مناسب باشد کامپیوتر تان را هم ریستارت کرده و دوباره سعی کنید به اینترنت وصل شوید.

۳۵- کانال ها را عوض کنید
روترها معمولا از فرکانسی همانند دیگر ابزارها (مایکروفرها، دستگاه های کنترل کودک و…) برای ارتباط بیسیم استفاده می کنند. این می تواند باعث کندی ارتباط شما یا اخلال در آن شود. بهتر است دیگر ابزارها را از روتر دور کرده یا اینکه کانال مورد استفاده آن را تغییر دهید. برای انجام این کار به دفترچه راهنمای روتر و مودم تان مراجعه کنید.
استفاده از یک کانال دیگر روتر و مودم می تواند مشکل سرعت پایین اینترنت را حل کند.

۳۶- آیا سایت داون است؟
اگر با سایت خاصی مشکل دارید، بهتر است از طریق سرویسی مانند www.downforeveryoneorjustme.com آن را کنترل کنید، شاید مشکل از اینترنت و کامپیوتر شما نباشد. توجه داشته باشید اگر سرویس مهمی مانند S3 آمازون یا کلودفلر دچار مشکل شود، این می تواند به طور همزمان بر سایت های فراوانی تاثیر گذارده و آنها را از دسترس خارج کند.

۳۷- مدیریت شبکه
کمی در Network and Sharing Centre ویندوز به کاوش بپردازید تا مطمئن شوید چندین برنامه به طور همزمان سعی در مدیریت و اداره اتصال وایرلس شما ندارند. کارخانه های سازنده لپ تاپ معمولا برنامه مدیریت شبکه خودشان را روی دستگاه ها نصب می کنند. این برنامه ها تا زمانی سعی نکنند به صورت همزمان با ابزارهای درونی خود ویندوز به مدیریت شبکه بپردازند، کارشان را درست انجام می دهند.

۳۸- دردسرهای مرورگر
استفاده از یک مرورگر دیگر، بهترین راه است تا مطمئن شوید ایراد پیش آمده ربطی به مرورگر دوست داشتنی تان ندارد و از جایی دیگر آب می خورد. اگر لازم است مرورگر را سرزنش کنید، بهتر است بعد از ناسزا گفتن ها، نکات اشاره شده در بخش «مشکلات نرم افزاری» را هم نگاهی بیاندازید. به خصوص دقت کافی در کنترل بخش پلاگین و افزونه های مرورگرتان داشته باشید.

۳۹- تنظیمات فایروال
فایروال ها گاهی می توانند کج خُلقی کرده و برخی سایت ها، سرویس یا برنامه ها را مسدود کنند. به تنظیمات بخش ورودی و خروجی (incoming and outgoing) فایروال تان نگاهی بیاندازید و ابزارها و سایت های بیگناه بازداشت شده را نجات دهید. اگر برای اتصال ابزار شبکه یا بازی خاصی دچار مشکل شده اید، شاید لازم باشد به دستورالعمل فایروال جهت صدور اجازه لازم برای دسترسی برنامه ها به اینترنت، نگاهی داشته باشید.
برخی ابزارهای شبکه و بازی ها به مجوزهای ویژه فایروال نیاز دارند.

۴۰- کانکشن ها را بررسی کنید.
به بخش Network and Sharing Centre ویندوز بروید و اطمینان یابید کامپیوتر شما برای اتصال به اینترنت از کانکشن صحیح استفاده می کنند. برای مثال کانکشن روشن و پیش فرض باید وایرلس، یا اتصال کابلی باشد. در حالی تمام این بخش ها باید خودشان به صورت خودکار پیکربندی و تنظیم شوند، برنامه های خرابکار یا ابزارهای امنیتی ممکن است آن را تغییر داده باشند. در این بخش همچنین یک ابزار رفع ایراد یا troubleshooter دارید که بسیار مفید و کاربردی است.

گاهی اوقات بنا به دلایلی مجبوریم به کافی‌نت و یا مکانی مشابه (مانند سایت‌ کامپیوتری دانشگاه‌، مؤسسات و شرکت‌ها) که امکان استفاده از کامپیوترهای عمومی را فراهم می‌کنند، مراجعه کنیم. فرض کنید به مسافرت رفته‌اید و لپ‌تاپ همراه‌تان نیست، کامپیوترتان از کار افتاده و برای ارسال یا دریافت یک فایل عجله دارید؛ صرف‌نظر از هر دلیلی که برای مراجعه به کافی‌نت‌ داشته باشید، باید بدانید که مراجعه به این گونه مکان‌ها احتمال به خطر افتادن اطلاعات شخصی‌تان را افزایش می‌دهد. در ادامه مقاله به ارایه و بررسی راهکارهایی مناسب به منظور محافظت از اطلاعات در این گونه مکان‌ها پرداخته‌ایم.

پاکسازی تاریخچه گشت و گذار مرورگر

پاک کردن تاریخچه مرورگر اینترنت اولین قدمی است که باید برای محافظت از حریم شخصی و جلوگیری از فاش شدن اطلاعات بردارید. بعد از پایان وبگردی باید کوکی‌ها، اطلاعات وارد شده در فرم‌های ثبت‌نام، تاریخچه و حتی فایل‌های موقتی (Temp) اینترنتی مرورگر را حذف کنید.

اگرچه امکان حذف دستی این موارد وجود دارد، اما خوش‌بختانه با پیشرفت روزافزون مرورگرها و اضافه شدن ویژگی‌های متعدد برای بالا بردن امنیت کاربر، می‌توانید از ویژگی گشت و گذار محرمانه استفاده نمایید. با استفاده از ویژگی گشت و گذار محرمانه می‌توانید با خیال راحت وبگردی کنید، چون در این حالت اطلاعات وبگردی شما توسط مرورگر ذخیره نخواهند شد.

این ویژگی در فایرفاکس Private Browsing نام دارد و برای استفاده از آن می‌توانید به منوی Tools بروید و گزینه Start Private Browsing را کلیک کنید یا از کلیدهای میانبر Ctrl+Shift+P استفاده نمایید.

در مرورگر IE این ویژگی InPrivate Brwosing نام دارد و برای استفاده از آن باید از منوی Tools گزینه Inprivate Browsing را کلیک کنید. لازم به ذکر است که کلیدهای میانبر این ابزار در IE، مشابه فایرفاکس است.

این ویژگی در مرورگر Chrome شرکت گوگل با نام Incognito Mode شناخته شده و برای استفاده از آن باید روی دکمه آچار کلیک کنید و گزینه New incognito windows را انتخاب کنید، یا از کلیدهای میانبر Ctrl+Shift+N برای اجرای آن استفاده نمایید.

عدم ذخیره فایل روی کامپیوتر عمومی

اگر از کامپیوتر دوست‌تان استفاده می‌کنید، عدم ذخیره فایل‌های گوناگون و بی‌فایده روی سیستم وی نشانگر شخصیت شما و احترام متقابلی است که برای وی قایل هستید. اما زمانی که صحبت از کافی‌نت‌ و مکان عمومی مشابه می‌شود واژه “احترام” محلی از اعراب نداشته و این امنیت و حریم شخصی شماست که در اولویت قرار می‌گیرد.

شاید برخی از فایل‌هایی که در کافی‌نت‌دانلود می‌کنید، اهمیت چندانی نداشته باشند (مثل فایل‌های صوتی، ویدیویی و یا تصویری)، اما زمانی که صحبت از دانلود فایلی می‌شود که در قالب ضمیمه به آدرس ایمیل شما ارسال شده، حساسیت امر چندین برابر می‌شود، چرا که گاهی چنین ضمیمه‌هایی حاوی اطلاعاتی بسیار مهم و محرمانه هستند.

فرض کنیم شخصی یک سند ساده Word را که حاوی متن چندان مهمی نیست، برای شما ارسال کرده است. صرف‌نظر از نوع سند، همه فایل‌ها اطلاعاتی تحت عنوان MetaData را همیشه یدک می‌کشند که این اطلاعات بسته به نوع فایل با یکدیگر فرق دارند.

برای مثال اطلاعات متادیتای اسناد Word شامل مواردی مثل عنوان فایل، موضوع آن، نام شخص نویسنده، تاریخ آخرین ویرایش، تعداد صفحات، تگ‌ها، کامنت‌ها و دیگر موارد مشابه است. یا اطلاعات متادیتای یک فایل MP3 شامل نام سازنده، آلبوم، مالک فایل و حتی نام کامپیوتر مالک و مواردی از این قبیل است.

مسئله این است که اطلاعات متادیتا می‌تواند اطلاعات بسیار جامع و البته محرمانه‌ای از شما را در اختیار دیگران قرار دهد؛ اطلاعاتی مثل نام شما، نام سازمان، نام کامپیوتر، نام هارددیسک و یا سرور شبکه‌ای که فایل را در آن ذخیره کرده‌اید، نام و نوع چاپگر، مولف‌های قبلی سند، و نسخه‌های مختلف سند.

فرد خرابکار به راحتی می‌تواند از این اطلاعات سوءاستفاده کرده و شما و حتی سازمان یا شرکتی که در آن مشغول به کار هستید را به خطر بیندازد.

برای حذف اطلاعات متادیتا در ویندوز ابتدا روی فایل کلیک راست کرده، از منوی ظاهر شده گزینه Properties را کلیک کرده و در پنجره ظاهر شده به برگه details بروید. حال در انتهای این پنجره گزینه Remove Properties and Personal Information را مشاهده می‌کنید که باید آن را کلیک نمایید.

در پنجره بعدی دو گزینه در اختیار دارید؛ گزینه اول یعنی Create a copy with all possible properties removed که به صورت پیش‌فرض در حالت انتخاب‌ شده قرار دارد، تمامی اطلاعات شخصی قابل حذف را پاک می‌کند. با استفاده از گزینه دوم یعنی Remove the following properties from this file هم می‌توانید به صورت دستی اطلاعات متادیتای مورد نظر خود را پاک نمایید.

البته راه دیگر برای حذف این‌گونه اطلاعات، استفاده از نرم‌افزارهای ثالث مانند Document Trace Remover است که حتی امکان پاکسازی گروهی (Batch) اسناد را فراهم می‌کند.

در هر صورت اگر در چنین شرایطی مجبور به دانلود فایل هستید، بهتر است یک حافظه فلش همراه داشته و فایل مورد نظر را مستقیم روی آن ذخیره نمایید. دقت داشته باشید اگر ابتدا فایل را روی کامپیوتر دانلود کنید، امکان بازیابی آن برای دیگران وجود خواهد داشت. مگر اینکه از برنامه‌هایی مثل File Shredder استفاده کنید. اگر چنین نرم‌افزاری روی کامپیوتر عمومی نصب نشده بود بهتر است ابزار پرتابل مشابه همراه خود داشته باشید.

عدم ذخیره رمز عبور

یکی از نکات بسیار مهم که متأسفانه تازه‌کارها اطلاعی در مورد آن نداشته و هرگز توجهی به آن نمی‌کنند امکان ذخیره سازی رمز عبورها توسط مرورگرهاست. البته این نکته در مورد کاربران حواس‌پرت و بی‌حوصله‌ای که وقتی برای خواندن پیام‌ها نگذاشته و تنها به زدن گزینه Yes و Next بسنده می‌کنند هم صادق است.

این عادت بد کلیک سریع روی پیام باعث شده که کاربران هیچ‌گونه احساس خطری نسبت به کلیک روی پیام‌های سیستم‌عامل و یا دیگر نرم‌افزارها، به خصوص مرورگرها نکنند. بعضی از کاربران کافی‌نت‌ حین چک ایمیل، پیام مربوط به ذخیره‌سازی رمز عبور که از سوی مرورگر نشان داده می‌شود را تایید می‌کنند. به این ترتیب کاربر بعدی به راحتی می‌تواند وارد حساب ایمیل شخص قبلی شده و حتی رمز عبور آن را از طریق مرورگر مشاهده نموده و تغییر دهد.

در چنین شرایطی بهتر است قبل از انجام هر کاری ویژگی ذخیره‌سازی رمز عبور را غیرفعال نمایید. برای این منظور در محیط فایرفاکس از منوی Tools گزینه Options و سپس Security را کلیک کرده و در قسمت Passwords گزینه Remember passwords for site را غیرفعال کنید.

در مرورگر IE هم بعد از باز کردن پنجره تنظیمات (Options)، به برگه Content رفته و در قسمت AutoComplete دکمه Settings را کلیک نمایید. در پنجره باز شده گزینه Usernames and passwords on forms را غیرفعال کنید.

عدم انجام کارهای بانکی

‌نت به هیچ عنوان مکانی مناسب برای انجام امور بانکی نیست؛ از این رو اکیداً توصیه می‌کنیم هرگز برای انجام امور مرتبط با تراکنش مالی به آن جا مراجعه نکنید. اگر به کامپیوتر شخصی خود دسترسی ندارید، برای کنترل حساب بانکی‌تان بهتر است از دستگاه‌های خودپرداز و یا سرویس‌های تلفنی بانک‌ها استفاده کرده و یا به نزدیک‌ترین شعبه بانکی مراجعه نمایید.

البته از نظر سرقت اطلاعات شخصی مربوط به حساب‌های بانکی جای نگرانی زیادی وجود ندارد. زیرا می‌توان موجودی حساب و تراکنش‌های مالی حساب در دوره‌های زمانی مختلف را مشاهده کرد.

عدم استفاده از کارت‌های اعتباری

این روزها استفاده از کارت‌های اعتباری رواج بسیاری در میان مردم پیدا کرده و فروشگاه‌ها نیز برای جذب مشتریان، امکان خرید از طریق کارت‌های الکترونیکی را به وب‌سایت‌های خود اضافه کرده‌اند. فقط باید مراقب باشید که از صفحه کلید مجازی درگاه‌های پرداخت الکترونیکی بانک‌ها و مؤسسات مالی استفاده نمایید.

این امر به دلیل وجود نرم‌افزارهایی مخربی موسوم به Keylogger است. این نرم‌افزارها هر کلیدی که شما فشار دهید را ثبت می‌کنند و می‌توانند امور دیگری مثل کلیک‌های ماوس، عکس گرفتن از صفحه نمایش، ارسال اطلاعات در تاریخی خاص به یک ایمیل مشخص و … را نیز انجام دهند.

توصیه ما در خصوص محافظت از اطلاعات کارت‌های الکترونیکی، انجام فرایند خرید تنها از طریق کامپیوتر شخصی‌تان است.

حذف فایل‌های موقتی

‌های موقتی یا همان Temporary Files در مقابل فایل‌های موقتی اینترنت یا Temporary Internet Files قرار می‌گیرند. این گونه فایل‌ها هنگام کار با نرم‌افزارها ساخته می‌شوند. معمولاً این فایل‌ها بعد از بسته شدن نرم‌افزار مربوطه یا راه‌اندازی مجدد سیستم، به طور خودکار حذف می‌شوند که متأسفانه در بیشتر موارد این کار انجام نمی‌شود.

برای مشاهده این گونه فایل‌ها می‌توانید فایل‌های *.tmp یا *.chk و یا ~*.* را در سیستم جستجو کنید. با این کار تمامی فایل‌هایی که با این کاراکترها آغاز شده و یا دارای پسوندهای .tmp و .chk هستند، ظاهر خواهند شد. سپس همه آنها را با هم انتخاب کرده و برای حذف کلید Shift را نگه داشته و سپس کلید Delete را فشار دهید تا به این ترتیب این فایل‌ها مستقیماً پاک شده و به سطل بازیافت نروند.

هر چند امکان برگرداندن آن‌ها توسط نرم‌افزارهای بازیابی فایل مثل Recover My Files وجود دارد.
‌افزارهایی همچون CCleaner نیز برای حذف چنین فایل‌هایی طراحی شده‌اند. این نرم‌افزار تمهیدات لازم برای حذف فایل‌های موقتی بدون امکان بازیابی آنها (Shred) را برای کاربر فراهم می‌کند.

در صورت تمایل به پاک کردن دستی، ۲ مسیر اصلی این گونه فایل عبارتند از:

برای دسترسی آسان به این دو مکان می‌توانید عبارت‌های %temp% برای مسیر اول و همچنین Tempبرای مسیر دوم را در قسمت Run تایپ کرده و اینتر نمایید.

حذف Pagefile

در ویندوز حکم حافظه مجازی را دارد. هدف Pagefile دریافت اطلاعات از RAM و ذخیره موقت آن‌ روی هارددیسک است؛ به این ترتیب برنامه‌ها تصور می‌کنند مقدار زیادی RAM روی کامپیوتر نصب شده و از این رو از آن به عنوان حافظه مجازی استفاده می‌کنند. بهتر است بعد از اتمام کار با کامپیوتر عمومی، Pagefile ویندوز را به صورت دستی پاک نمایید. برای این کار باید به قسمت Local Security Policy مراجعه نمایید.

برای دسترسی به این قسمت در ویندوز ایکس‌پی ابتدا به کنترل پانل رفته، گزینه Administrative Tools را باز کرده و سپس روی گزینه Local Security Policy دوبار کلیک کنید. سپس روی گزینه Security Options در سمت راست صفحه کلیک کرده و گزینه Shutdown: Clear Virtual Memory Pagefile را که در قسمت پایین صفحه قرار دارد را پیدا کرده، آن را باز نموده و فعال کنید.

نکته: اگر به هر دلیلی به قسمت Local Security Policy دسترسی ندارید، می‌توانید Pagefile را به صورت دستی پاک کنید. برای این کار ابتدا باید قابلیت نشان دادن فایل‌های مخفی و سیستمی ویندوز را فعال کنید. برای این منظور Folder Options را در کنترل پانل باز کرده و گزینه Show Hidden Files and Folders را فعال کرده و تیک گزینه Hide Protected Operating System Files را هم بردارید.

بعد از این فایلی با نام pagefile.sys را پیدا کرده و آن را پاک کنید. این فایل معمولاً در درایو C: یعنی درایوی که ویندوز در آن نصب شده قرار دارد. دفعه بعد که کامپیوتر از نو راه‌اندازی می‌شود Pagefile جدیدی ساخته خواهد شد.

راه‌اندازی مجدد کامپیوتر

بعد از اتمام کار با کامپیوتر، آخرین کاری که باید انجام دهید راه‌اندازی مجدد سیستم با استفاده از دکمه Restart تعبیه شده روی کیس است. این کار نه تنها Pagefile را پاک می‌کند (البته در صورت فعال بودن) بلکه تمامی اطلاعات موجود در RAM را هم از بین می‌برد.

زیر نظر گرفتن محیط

نهایتاً باید گفت جدای از محیط مجازی کامپیوتر بهتر است به اتفاقاتی که دور و بر می‌افتد هم توجه کرده و همه چیز را زیر نظر داشته باشید. به خاطر داشته باشید در مکانی عمومی نشسته‌اید. هرگز اقدام به باز کردن و مشاهده سند محرمانه در این مکان‌ها نکنید؛ چه بسا Keylogger نصب شده در کامپیوتر که شما از وجود آن بی‌خبرید، اقدام به عکس برداری از محتویات سند کند.

در صورت وجود دوربین‌ مداربسته بهتر است دقت بیشتری کنید. برای مثال هنگامی که در حال تایپ اطلاعات مرتبط با ورود به حساب کاربری هستید، بهتر است کیبورد را با دست‌ به خوبی بپوشانید، چه بسا برخی بتوانند کلیدخوانی (در مقابل لب‌خوانی) کنند! به یاد داشته باشید که به هیچ عنوان امکان ایمن‌سازی کامل کامپیوترهای عمومی وجود ندارد.

توصیه نهایی: از کامپیوترهای عمومی تنها برای وبگردی‌ ساده استفاده کنید.

منبع:computernews

یکی از فناوری‌هایی که به تازگی محبوبیت فراوانی یافته، HDMI است. این فناوری به کاربر امکان می‌دهد صدا و تصویر با کیفیت بسیار بالا از دستگاه پخش‌ به تلویزیون و بلندگو منتقل شوند. در این مقاله، این فناوری را بررسی خواهیم کرد.

HDMI که اختصار عبارت High Definition Multimedia Interface (رابط چندرسانه‌ای با کیفیت بالا) است، یکی از نوآوری‌های برتر در صنعت لوازم الکترونیکی خانگی است. این رابط امکاناتی مانند انتقال ویدیوی دیجیتال با کیفیت بالا، تا هشت کانال صدای دیجیتال، رمزگذاری HDCP و پروتکل CEC (کنترل لوازم الکترونیکی خانگی) را به همراه پنج ولت برق، تنها در یک کابل فراهم می‌آورد.

نسخه ۱ فناوری HDMI اواخر سال ۲۰۰۲ معرفی شد و تمام امکانات بالا را داشت. نسخه ۱٫۳c این فناوری قابلیت‌های بسیار بیشتری مانند پشتیبانی از رنگ عمیق (نمایش بیش از یک میلیارد رنگ)، تصحیح همزمانی صدا و تصویر، و پشتیبانی از دو فرمت صوتی با کیفیت بالای دیسک‌های بلو-ری را دارد. در این مقاله خواهیم دید که HDMI چطور قابلیت‌های جدید را عرضه می‌کند و در عین حال، با استاندارد قدیمی‌تر DVI نیز سازگار است.

تصویر

HDMI مانند DVI از روش TMDS برای کدگذاری و انتقال ویدیوی دیجیتال استفاده می‌کند. البته HDMI از این روش برای انتقال صدا هم سود می‌برد. روش TMDS به گونه‌ای است که باعث می‌شود اثر تداخل‌های الکترومغناطیسی روی کابل‌ها کم شود و سیگنال‌ها بتوانند با سرعت بالاتر و خطای کمتر از کابل عبور کنند.

دستگاه پخش‌، سیگنال دیجیتال را کدگذاری کرده و آن را به همراه یک کپی معکوس، از طریق دو سیم مسی به نمایشگر می‌فرستد. اگر دستگاه‌های مجاور باعث ایجاد نویز روی کابل شوند، اثر این نویز روی دو سیم برعکس هم خواهد بود و نمایشگر با استفاده از تفاوت بین داده‌های دو سیم، سیگنال‌های خراب‌شده را بازسازی می‌کند.

تمامی نسخه‌های HDMI از کابل‌های یکسان و ۱۹ پین استفاده می‌کنند، اما در هر نسخه پهنای باند افزایش یافته و ویژگی‌های جدیدی به این استاندارد افزوده شده که برخی از آنها انتخابی است. برای مثال HDMI 1.0 از حداکثر نرخ ساعت پیکسل ۱۶۵ مگاهرتز (پهنای باند ۴٫۹۵ گیگابیت در ثانیه) پشتیبانی می‌کرد که با آن می‌شد تصویر HDTV با ابعاد ۱۰۸۰p (1920 در ۱۰۸۰ پیکسل) را با نرخ نوسازی (Refresh Rate) 60 هرتز منتقل کرد. همچنین تصاویر WUXGA به ابعاد ۱۹۲۰ در ۱۲۰۰ پیکسل با نرخ نوسازی ۶۰ هرتز نیز قابل انتقال بود.

نسخه ۱٫۱ فناوری HDMI از DVD Audio نیز پشتیبانی می‌کرد. در نسخه ۱٫۲، پشتیبانی از Super Audio CD نیز اضافه شد. در نسخه ۱٫۳، نرخ ساعت پیکسل به ۳۴۰ مگاهرتز (پهنای باند ۱۰٫۲ گیگابیت در ثانیه) افزایش یافت و با آن می‌شد تصاویر WQXGA به ابعاد ۲۵۶۰ در ۱۶۰۰ پیکسل را با یک کابل انتقال داد.

در نسخه ۱٫۳ پشتیبانی از رنگ عمیق (Deep Color) و فضای رنگی xvYCC نیز اضافه شد. در فناوری رنگ عمیق تعداد سایه‌زنی‌ها، رنگ‌ها و شدت نورهای بسیار زیادی وجود دارد و رنگ‌ها می‌توانند از چند میلیون تا چند میلیارد باشند. در فناوری رنگ عمیق، از ۳۰، ۳۶ یا ۴۸ بیت برای ذخیره یک رنگ استفاده می‌شود، در حالی که در HDMI 1.0 عمق رنگ تنها ۲۴ بیت بود. فضای رنگ xvYCC که به آن x.v.Color نیز می‌گویند، برای ذخیره‌سازی رنگ از فضای ۸ بیتی (اعداد ۰ تا ۲۵۶) استفاده می‌کند.

صدا

HDMI نسخه ۱٫۰ از هشت کانال LPCM (مدولاسیون کد پالس خطی) با وضوح ۲۴ بیت و نرخ نمونه‌برداری تا ۱۹۲ کیلوهرتز پشتیبانی می‌کند.

نسخه ۱٫۳ از هشت کانال صدای فراگیر با روش‌های فشرده‌سازی بدون افت کیفیت (Lossless) Dolby TrueHD و DTS-HD Master Audio پشتیبانی به عمل می‌آورد. همچنین در تمامی نسخه‌ها می‌توان از روش‌های با افت کیفیت (Lossy) دالبی دیجیتال و DTS استفاده کرد.

پیچیدگی پردازش تصویری ممکن است باعث تأخیر شود، یعنی شاید صدا زودتر از تصویر به مقصد برسد. در این حالت، صدا همزمان با تصویر نخواهد بود. در نسخه HDMI 1.3 یک ویژگی به نام Auto Lip Sync افزوده شده که به صورت خودکار، مانع بروز چنین اتفاقی می‌شود.

تمامی نسخه‌های HDMI مجموعه‌ فرمان‌های مشترکی به نام CEC دارند که این دستورها در نسخه ۱٫۲ به صورت کامل مدون شده‌اند. به کمک این فرمان‌ها، می‌توان با یک کنترل از راه دور مشترک، دستگاه‌هایی را که به کابل HDMI متصلند، کنترل کرد. برای مثال، اگر دکمه Play روی این کنترل فشار داده شود، تمامی دستگاه‌های متصل روشن شده و دیسک شروع به پخش می‌کند. تفاوت اصلی بین نسخه‌های ۱٫۳a، ۱٫۳b و ۱٫۳c با نسخه ۱٫۳ دستورهای جدید CEC است.

نسخه‌های ۱٫۳a، ۱٫۳b و ۱٫۳c با نسخه ۱٫۳ دستورهای جدید CEC است.

DVI چیست؟

یکی دیگر از استانداردهای انتقال ویدیو با کیفیت بسیار بالا، DVI نام دارد که سرنام Digital Visual Interface است.

DVI که در سال ۱۹۹۹ معرفی شد، برای انتقال داده‌های ویدیویی فشرده‌ نشده و با وضوح بالا به کار می‌رود. استاندارد DVI با استانداردهای دیگر، مانند VGA سازگاری دارد، هر چند که بیش از همه با HDMI سازگار است و تصاویر این دو را می‌توان به هم تبدیل کرد. البته یک تفاوت مهم بین این دو استاندارد وجود دارد: DVI در کانال TMDS خود صدا را منتقل نمی‌کند و تنها به انتقال تصاویر ویدیویی می‌پردازد.

برای تبدیل خروجی DVI کامپیوترها به HDMI، باید از یک تبدیل‌کننده استفاده کرد تا صدا هم در داده‌های ارسالی قرار گیرد.

کیفیت تصاویر انتقالی با DVI بسیار بالاست و با یک کابل، می‌توان تا ۲٫۷۵ مگاپیکسل را با فرکانس ۶۰ هرتز منتقل کرد که معادل تصاویر با ابعاد ۱۹۱۵ در ۱۴۳۶ پیکسل در استاندارد ۴:۳ و ۲۰۹۸ در ۱۳۱۱ پیکسل در استاندارد صفحه عریض ۱۶:۹ می‌شود. همچنین می‌توان از دو کابل DVI برای انتقال استفاده کرد که در این صورت، کیفیت تصاویر در فرکانس ۶۰ هرتز تا ۴ مگاپیکسل هم بالاتر می‌رود. با هر کابل DVI  فرکانس حداکثر ۱۶۵ مگاهرتز قابل انتقال است که در صورت نیاز به فرکانسی بالاتر باید از دو کابل استفاده کرد.

حداکثر طول کابل در استاندارد DVI برای انتقال بهینه تصاویر ۱۹۲۰ در ۱۲۰۰ پیکسل ۴٫۵ متر است و در صورتی که از کابل‌های ویژه استفاده شود این طول می‌تواند تا ۱۰ متر هم افزایش یابد. برای انتقال بهینه تصاویر با وضوح ۱۲۸۰ در ۱۰۲۴ پیکسل، طول کابل حداکثر باید ۱۵ متر باشد. در صورتی که کاربر نیاز داشت تصویر را در فاصله بیشتری منتقل کند، باید از یک دستگاه DVI Booster استفاده کند.

گزینه‌های خرید

هنگام خرید دستگاه‌‌های HDMI، به این نکته توجه داشته باشید که بعضی از ویژگی‌ها مانند رنگ عمیق، فضای رنگی xvYCC و حتی Dolby TruHD یا DTS-HD انتخابی هستند و به صورت پیش‌فرض روی دستگاه‌ها قرار ندارند. همچنین هر چند در استاندارد HDMI حداکثر طول کابل ذکر نشده، اما دو نوع کابل HDMI 1.3 وجود دارد:

• استاندارد یا نوع ۱
• سرعت بالا یا نوع ۲

کابل نوع ۱ قابلیت انتقال اطلاعات با سرعت ۷۵ مگاهرتز را دارد که با این سرعت می‌توان سیگنال ۱۰۸۰i (تصویر با وضوح ۱۹۲۰ در ۱۰۸۰)‌ را منتقل کرد. چنین کابل‌هایی می‌توانند حداکثر ۵ متر کارایی داشته باشند.

نوع ۲ کابل‌ها می‌تواند سرعت ۳۴۰ مگاهرتز داشته باشد و می‌تواند سیگنال ۱۰۸۰p و عمق رنگ بیشتری را انتقال دهد. با این کابل‌ها می‌توان تصاویر با ابعاد بزرگ‌تر، حتی در حد ۲۵۶۰ در ۱۶۰۰ پیکسل را نیز منتقل کرد. این کابل‌ها برخلاف کابل‌های نوع ۱ که مسی با استاندارد ۲۸ AWG هستند، از استانداردهای ۲۶ AWG یا حتی ۲۴ AWG بهره می‌برند و به همین دلیل سنگین‌تر هستند. حداکثر طول آنها نیز بیشتر از کابل‌های نوع ۱ است.

اگر نیاز به طول کابل بیشتری داشته باشید، باید از تکرارکننده (Repeater) استفاده کنید. این تکرارکننده‌ها که با برق کار می‌کنند، سیگنال ورودی را تقویت کرده و باعث می‌شوند تصویر در مسافت بیشتری منتقل شود. همچنین می‌توانید از کابل‌های Active استفاده کنید که کارکردی مشابه دارند. همچنین می‌توانید از توسعه‌دهنده‌هایی (Extender) که با فیبر نوری یا کابل Cat5 کار می‌کنند نیز بهره بگیرید.

در جدول ۱ مشخصات نسخه‌های مختلف HDMI با هم مقایسه شده است.

منبع:computernews.ir

این روزها بسیاری از کاربران برای پخش فایل‌های صوتی و تصویری خود از نرم‌افزار رایگان KMPlayer کمک می‌گیرند، زیرا این نرم‌افزار با پشتیبانی از امکانات فراوان هر فرمت فایل صوتی و تصویری را پخش می‌کند و امکانات بی‌نظیر دیگری را نیز در اختیار کاربران قرار می‌دهد.

یکی از موارد قابل توجه در نسخه‌های جدید این نرم‌افزار، بازشدن یک پنجره در سمت راست برنامه و نمایش تبلیغات در آن است. البته چنانچه ارتباط شما با اینترنت برقرار باشد این تبلیغات به‌ نمایش درمی‌آید و از آنجا که بسیاری از کاربران از اینترنت پر سرعت ADSL استفاده می‌کنند با هر بار اجرای این برنامه پنجره‌ تبلیغاتی ذکر شده را مشاهده می‌کنند و بناچار ‌باید آن را ببندند. دوست دارید این پنجره را برای همیشه ببندید تا تبلیغات آن مزاحمتی برای شما نداشته باشد؟

از یکی از روش‌های زیر کمک بگیرید:

روش اول:
۱ ـ مرورگر اینترنت‌اکسپلورر را اجرا کنید.

۲ ـ کلید Alt را از روی صفحه‌کلید فشار داده و پس از به‌نمایش درآمدن منوها از منوی Tools به روی گزینه‌ Internet options کلیک کنید.

۳ ـ با کلیک روی تب Security گزینه‌ Restricted site را انتخاب کنید.

۴ ـ در نهایت روی گزینه‌ sites کلیک کرده و پس از وارد کردن آدرس زیر در کادر مربوط Add را انتخاب و تغییرات را ذخیره کنید.

player.kmpmedia.net

روش دوم:
۱ ـ منوی استارت را باز کرده به All Programs بروید. در ادامه Accessories را انتخاب کرده و پس از کلیک راست روی نرم‌افزار Notepad، گزینه‌ Run as administrator را انتخاب کنید تا نرم‌افزار با دسترسی مدیر سیستم اجرا شود.

۲ ـ از منوی File روی Open کلیک کرده و در کادر مقابل filename، عبارت زیر را وارد کرده کلید اینتر را فشار دهید:

C:|Windows|System|Drivers|etc|hosts 32

توجه: چنانچه ویندوز را در درایو دیگری غیر از درایو C نصب کرده‌اید، نام درایو را در ابتدای فرمان بالا تغییر دهید.

۳ ـ در صفحه‌ به‌نمایش درآمده به آخرین خط مراجعه کرده و عبارت زیر را در آن وارد کنید:

۱۲۷٫۰٫۰٫۱ player.kmpmedia.net

۴ ـ از منوی File روی Save کلیک کنید تا تغییرات ذخیره شود.

منبع:jamejamonline.ir

حتما برای شما اتفاق افتاده که در حال جستجوی یک موضوع خاص هستید و برای تحقیق خود به چند سایت مختلف رجوع می کنید، بعضی از سایت ها به دلیل فونت زیبا و خوانایی که دارند توجه شما را جلب می کنند و بعضی دیگر به خاطر فونت در هم ریخته مطالبشان اصلا در همان لحظه اول بسته می شوند. اما اگر گاهی اوقات این فونت به اندازه ای زیبا باشد ممکن است حتی به سرتان بزند که بخواهید آن فونت را داشته باشید و بدانید نام آن چیست. در این مطلب ما به شما کمک می کنیم که این آرزو را تحقق بخشید، با ما باشید.

فرض کنید می‌خواهید یک موسیقی ملایم بر روی کل اسلایدهای شما قرار گیرد. برای این کار، مراحل زیر را طی کنید:

خسته‌کننده‌ترین کار برای کسانی که با مایکروسافت ورد کار می‌کنند، تعیین فونت پیش‌فرض است. تعداد تکرار این عملیات به تعداد باز کردن سندهای خالی ورد و نوشتن مطلب جدید می‌رسد. برای اینکه از این کار عذاب‌آور رهایی پیدا کنید، با یک روش مفید و سریع فونت پیش‌فرض ورد را  عوض می‌کنیم‌

HTML clipboard
برای تغییر فونت در مایکروسافت ورد۲۰۰۷، روی جعبه کوچکی که در سمت چپ بخش فونت قرار دارد کلیک کنید (یا میانبر Ctrl+D) را بزنید.
در پنجره‌ای که باز می‌شود، فونت مورد نظر خود را انتخاب کنید. بعد از انتخاب فونت، روی دکمه Set as Default در پایین پنجره، سمت چپ کلیک کنید.
از شما پرسیده می‌شود که مایلید این تنظیمات پیش‌فرض باشد یا خیر. در ورد۲۰۱۰، از شما می‌پرسد تنظیمات در این سند پیش‌فرض باشد یا در همه سندها؟ حالا هر موقع که ورد خود را باز کنید، تنظیمات فونت سند شما مطابق با نیاز شماست. بی‌شک می‌توانید با تکرار این قدم‌ها، دوباره فونت پیش‌فرض خود را تغییر دهید.
راه دیگری که برای تغییر فونت پیش‌فرض وجود دارد، تغییر فایل الگو است. این فایل همان فایلی است که ورد برای ایجاد سندهای جدید ایجاد می‌کند. برای ویرایش فایل Normal.dotm خود (الگوی پیش‌فرض)، روی نوار آدرس اکسپلورر ویندوز کلیک کرده و عبارت زیر را بنویسید:‌

%appdata%MicrosoftTemplates
فولدر الگوهای آفیس شما باز خواهد شد. کافی است روی فایل Normal.dotm کلیک راست کنید و آن را ویرایش کنید.
در پنجره‌ای که باز شد، دوباره فونت مورد علاقه خود را انتخاب کرده و سپس آن را ذخیره کنید. اگر بخواهید تنظیمات پیش‌فرض ورد را برگردانید، تنها کافی است فایل Normal.dotm را حذف کنید. خود ورد اولین بار پس از اجرا شدن این فایل را ایجاد می‌کند.

یکی از تغییرات اعمال شده در ویندوز ۱۰، پشتیبانی نکردن از قابلیت غیرفعال کردن به‌روزرسانی ویندوز است. با این تغییر، تقریبا تمام کاربرانی که از نسخه ۱۰ ویندوز استفاده می‌کنند و رایانه‌شان به ارتباط اینترنتی مجهز است، در بازه‌های زمانی مختلف فایل‌های به‌روزرسانی را از مایکروسافت دریافت کرده و ویندوزی به‌روز را در اختیار دارند.