Dropbox 2.6.12 Final یک سیستم‌هاست فایل‌ها تحت وب است که با استفاده از سیستم Cloud Computing  و دسترسی به اینترنت به شما اجازه می‌دهد تا فایل‌هایتان را به راحتی share ‌ کنید( البته در مورد طریقه ی شیر کردن فایل‌ها توضیح داده خواهد شد)

DropBox چگونه کار می‌کند؟

به طور مختصر شما از طریق Browser ‌خود می‌توانید فایل‌هایتان را آپلود کنید و هر وقت و هرجا که خواستید آنها را دانلود کنید.

ابتدا شما باید  برنامه Drop Box را از سایتش دانلود کنید. که حجم آن حدود ۱۲ مگابایت است.

سپس برنامه را نصب کنید هنگام نصب برنامه می‌توانید اکانت لازمه را برای خود ثبت کنید.

هنگام نصب می‌توانید محل فولدری که Drop Box ‌ می‌سازد تعیین کنید.

همچنین یک آیکون رو دسکتاپتان ظاهر خواهد شد. که  با بازکردن آن به فولدر مربوطه می‌روید.

کار با Drop Box ساده تر از آن چیزیست که تصور می‌کنید.

درون فولدر اولیه ۳ فایل راهنما وجود دارد که مراحل کار را توضیح داده. که در اینجا به مراحل کلی کار اشاره می‌کنیم.

قدم اول:  هر فایل یا فولدری را که می‌خواهید با انداختن (drag & drop) آن بر روی فولدر drop Box منتقل کنید.

قدم دوم: بعد از انجام مرحله ی اول Drop box ‌ شروع به آپلود و منتقل کردن آن به سرور‌ها می‌کند. شما کافیست صبر کنید تا تیک سبز در پایین فولدر ظاهر شود.

قدم سوم:Drop Box را بر روی هر سیستمی‌که می‌خواهید نصب کنید. و با ورود به اکانت خود می‌توانید فولدر Drop Box ‌حاوی فایلهای خود را در کامپیوتر دیگر ببینید و از آنها استفاده کنید.

هر تغییری که بر روی فولدر ایجاد کنید فورا بر روی فولدرها در کامپیوتر‌های دیگر اعمال می‌شود.

چگونه فولدر خاصی را در اختیار افراد دیگر بگذاریم؟

برای این کار شما دو راه دارید.

اول:استفاده از برنامه تحت ویندوز.

برای اینکه فقط یک فولدر مخصوص را در اختیار فرد مورد نظر قرار دهید کافیست یک فولدر جدید درون فولدر اصلی ایجاد کنید سپس بر روی آن راست کلیک کنید بر روی Drop Box > Share This folder بروید.که شما به سایت منتقل خواهید شد.

در آخر ایمیل فرد مورد نظرتان را وارد کنید و می‌توانید یک متن کوتاه هم بنویسید سپس آن را ارسال کنید.

دوم:از طریق سایت

وارد اکانت خود شوید . محل فولدری را که می‌خواهید مشخص کنید و با زدن Share This Folder ‌ آن را به ایمیل مورد نظر به همراه یک پیام دلخواه بفرستید.

پس از ارسال سریعا یک امیل به فرد مقابل به همراه یک دعوت نامه ارسال خواهد شد.

نکاتی هم در این مورد لازم است بدانید.

*شما نمی‌توانید فولدری را که درون Public Folder است share کنید.

*شما هیچ فولدری که درون یک فولدر Share شده باشد را نمی‌توانید Share کنید.

*هر کسی که شما به فولدر دعوت کنید می‌توانید فایل اضافه یا حذف کند.

*هرکسی که شما دعوت کرده باشید می‌تواند افراد دیگر را دعوت کند.

*فقط کسی که فولدر را ساخته می‌تواند افراد را از اشتراک حذف کند.

*اگر دو نفر همزمان باهم در فولدر تغییری ایجاد کنند هر دو تغییر انجام می‌شود.برای اطلاع بیشتر از چگونگی این تغییر اینجا را بخوانید.

ویژگی‌هایی که  خیلی توجه من را جلب کرد اول از همه سادگی کار و لذت بخش بودن آن بود.

همچنین اینکه فایلهای پاک شده قابل بازگرداندن هستند. همچنین ۲ گیگابایت فضای رایگان در اختیارتان قرار می‌دهد که می‌توانید آن را با پرداخت اشتراک ماهیانه ۵۰ و حتی ۱۰۰ گیگ هم ارتقا دهید.

که البته اگر فقط برای انتقال فایل‌های کاری سبک استفاده کنید ۲ گیگ کافیست.

قابلیت دیگر هم امکان استفاده از Drop Box بر روی iPhone .و iPod Touch ‌ و کلا اکثر محصولات Apple قابل استفاده است.

همچنین وب سایت drop Box بر روی Black berry و android هم کا ر می‌کنم.

Browser ‌هایی که Drop Box ‌ بر روی آنها قابل اجراست.

• Internet Explorer 7+
• Safari 3+
• Firefox 3+
• Opera 9+

سیستم مورد نیاز:

• At least 512MB of RAM
• Free space on your computer equal to your Dropbox storage quota.
• Windows XP, Windows Vista, and Windows 7 (32 and 64-bit)
• Mac: OS X Tiger (10.4) or later
• Ubuntu 7.10+ and Fedora Core 9+.

برای عضویت در Drop Box اینجا کلیک کنید.

در این مطلب قصد داریم راجع به شاخه ای از بدافزارها به نام «اسب تروجان» که به اختصار «تروجان» نامیده می شوند صحبت کنیم. تروجان ها بر خلاف ویروس ها، کرم ها و … توانایی تکثیر خود را ندارند. آنها بسیار شبیه نرم افزارهای مفید و کاربردی رفتار می کنند، اما در درون خود کدهای مخفی دارند که باعث دسترسی هکر سازنده تروجان به کامپیوتر هدف (کامپیوتر آلوده شده) و به دست گرفتن کنترل آن می شوند.

علت نام گذاری
نام این بدافزارها به ماجرای تسخیر تروا توسط یونان برمی گردد، که با ساختن یک اسب چوبی و مخفی شدن درون شکم آن به شهر تروا نفوذ کرده و آن را به تصرف خود درآوردند. در این داستان اسب تروا نقش یک بدافزار را دارد و شهر تروا مانند کامپیوتر کاربری است که توسط اسب تروا آلوده می شود. به همین دلیل بعضی بکار بردن کلمه «تروجان» برای بدافزار را اشتباه و کلمه «اسب تروجان» را صحیح می دانند.

مقدمه
تروجان ها بر خلاف ویروس ها، کرم ها و … توانایی تکثیر خود را ندارند. آنها بسیار شبیه نرم افزارهای مفید و کاربردی رفتار می کنند، اما در درون خود کدهای مخفی دارند که باعث دسترسی هکر سازنده تروجان به کامپیوتر هدف (کامپیوتر آلوده شده) و به دست گرفتن کنترل آن می شوند. البته در مواردی که چند کاربر از یک کامپیوتر استفاده می کنند سطح دسترسی هکر بسته به سطح دسترسی کاربر آلوده و نوع تروجان تفاوت می کند.

اهداف و عملکرد
زمانی که هکر به کامپیوتر هدف نفوذ می کند، احتمالاً قصد انجام این اعمال را در کامپیوتر هدف داشته باشد:
استفاده از کامپیوتر به عنوان یک ابزار برای نفوذ به دیگر سیستم‌ها و شبکه ها
دزدیدن اطلاعات (مثل رمزهای عبور)
نصب نرم افزارها (مثلا یک بدافزار)
دانلود و آپلود فایل‌ها و استفاده از پهنای باند
تغییر یا حذف فایل ها
Key Logging (ثبت فعالیت هایی که کاربر انجام می دهد. برای مثال یک Key Logger می تواند تمام دکمه های صفحه کلید را که فشار می دهید به ترتیب ثبت کند و آنها را به هکر سازنده اش ارسال کند.)
دیدن صفحه نمایش کامپیوتر هدف
پر کردن فضای خالی کامپیوتر هدف

تروجان برای انجام اهداف خود نیاز به ارتباط با هکر سازنده اش دارد. البته این گونه نیست که هکر برای هر کدام از تروجان های خود دستور خاصی بدهد، بلکه می‌تواند در اینترنت جستجو کرده و کامپیوترهای آلوده را پیدا کند. سپس کنترل هر کدام را که بخواهد به دست می گیرد.

انتقال و نصب
تروجان به روش‌های زیر کامپیوتر را آلوده می کند:
۱-دانلود نرم افزارها (تروجان قسمتی از نرم افزاری است که کاربر آن را از اینترنت دانلود و نصب می کند.)
۲-سایت های دارای کدهای مخرب (مثلا زمانی که وارد یک سایت می شوید، سایت یک برنامه روی کامپیوتر اجرا می کند و تروجان را روی کامپیوتر کپی می کند.)
۳-فایل‌های ضمیمه ایمیل (Email attachments ممکن است همراه یک ایمیل فایلی باشد که اگر آن را باز کنید، تروجان منتقل شود.)
۴-استفاده از نقص های نرم افزارها ( تروجان از طریق ایرادهایی که در نرم افزارهایی مثل مرورگرهای اینترنتی، مدیا پلیرها و مسنجرها وجود دارد، به کامپیوتر کاربر نفوذ می کند.)

در زیر راه های مقابله با موارد بالا را به ترتیب می آوریم:

۱- دانلود نرم افزارها نرم افزارهای اینترنتی به دو گروه کلی تقسیم می شوند: رایگان و پولی. زمانی که می خواهید از یک نرم افزار رایگان استفاده کنید، حتما آن را از سایت اصلی اش دانلود کنید. اگر آدرس سایت اصلی را نمی دانید، نام نرم افزار را در گوگل – یا هر موتور جستجوی دیگر – جستجو کنید و سایتی که در بالای نتایج می آید را برای دانلود برگزینید. البته معمولا آدرس آن سایت شباهت زیادی به نام نرم افزار دارد. مثلا برای دانلود آنتی ویروس «اوست» به سایت «avast.com» مراجعه کنید. ماجرا درباره نرم افزارهای پولی پیچیده تر است.

برای خرید اینترنتی این نرم افزارها به کارت اعتباری و یک حساب بانکی بین المللی نیاز است که در دسترس همگان نیست. خب برای رفع این مشکل باید نسخه کرک شده (قفل شکسته) نرم افزار را پیدا کنیم و یا به جای نرم افزار پولی از یک نرم افزار مشابه و رایگان استفاده کنیم. ما توصیه می کنیم حتی الامکان از نرم افزار جایگزین و رایگان استفاده کنید، اما برای بعضی نرم افزارها – مثل Photoshop – جایگزین مناسبی وجود ندارد و کاربران مجبور به استفاده از نسخه های کرک شده هستند.

همان طور که می دانید این کار خلاف قانون کپی رایت بوده و دقیقا از همین جا است که خطرات آغاز می شود. بسیاری از نرم افزارهای کرک شده حاوی انواع بدافزارها خصوصا تروجان هستند. این امر کاملا طبیعی است. شما خودتان را جای یک هکر بگذارید. آیا حاضرید برای رضای خدا مدت ها وقت و انرژی خود را بگذارید تا بتوانید یک نرم افزار را کرک کنید و آن را به رایگان در اختیار دیگران قرار دهید؟ مسلما نه.

هکرها در ازای نرم افزار رایگانی که در اختیار کاربران قرار می دهند، انتظار جبران دارند. بعضی از آنها فقط به نوشتن نام خود به عنوان هکرِ نرم افزار و کسب شهرت از طریق آن بسنده می کنند. اما گروهی دیگر در نسخه کرک شده یک بدافزار قرار می دهند تا اطلاعاتی را (مثلا رمزعبور حساب بانکی) از کاربران بدست بیاورند و آن را به پول تبدیل کنند.

خب پس تکلیف چیست؟ توصیه ما این است که حتی الامکان از نرم افزارهای کرک شده استفاده نکنید و اگر مجبور بودید، قبل از اینکه نرم افزار را نصب کنید، پوشه حاوی نرم افزار را با آنتی ویروس و دیگر نرم افزارهای امنیتی خود کنترل (scan) کنید. سپس نرم افزار را نصب کرده و این بار کل کامپیوتر خود را اسکن کنید. اگر در اسکن چیزی پیدا نشد که خوش به حال تان و می توانید دفعات بعد هم از همین نسخه کرک شده استفاده کنید. ولی اگر در اسکن بدافزاری پیدا شد، ضمن آنکه به آنتی ویروس می گویید که آن بدافزار را پاک کند، توصیه می شود دفعات بعد از نسخه دیگری استفاده کنید. البته اگر نرم افزارهای امنیتی شما قوی و آپدیت (به روز) باشند احتمالا خطر زیادی شما را تهدید نمی کند. یادآوری: یکی از معمول ترین فایل های آلوده به بدافزارها کی جن (Keygen) ها هستند. کی جن ها همان نرم افزارهایی هستند که برایتان رمزعبور تولید (Generate) می کنند.

۲- سایت های حاوی کدهای مخرب
خطر آلودگی از این طریق بستگی مستقیمی به عادات وبگردی تان دارد. اگر شما همیشه به یکسری سایت های شناخته شده و معتبر سر بزنید، خطر زیادی تهدیدتان نمی کند. مشکل زمانی پیش می آید که به دنبال چیزی در موتورهای جستجو می گردید. در این موارد موتور جستجو سایت هایی پیشنهاد می دهد که هیچ شناختی از آنها ندارید و ممکن است حاوی کدهای مخرب باشند.
توصیه هایی برای وبگردی امن تر:
از مرورگر فایرفاکس استفاده کنید.

اگر سرعت اینترنت خوبی دارید از حالت «گشت و گذار محرمانه» استفاده کنید. برای فعال کردن این حالت در فایرفاکس در منوی Tools روی گزینه Private Browsing Windows کلیک کنید. در پنجره بعد روی دکمه Start Private Browsing کلیک کنید. با این کار تمام Tab های فعلی فایرفاکس تان بسته می شوند و پنجره Private Browsing باز می شود. پس از گشت و گذار در اینترنت زمانی که پنجره را می بندید، تمام تاریخچه، کوکی ها و هر فایل دیگری که در زمان وبگردی محرمانه ذخیره شده است، پاک می شوند و در آخر Tab های فایرفاکس عادی تان باز می گردند.

استفاده از افزونه Noscript در فایر فاکس.

۳- ضمیمه هایی که به ایمیل ها الصاق می شوند

هیچ گاه ایمیلی که فرستنده آن را نمی شناسید باز نکنید. بلکه با خیال راحت آن را حذف کنید. اگر از جی‌میل استفاده می کنید آن ایمیل را تیک زده و روی دکمه Report Spam کلیک کنید، تا دیگر ایمیلی از این شخص برای تان نیاید.
نکته: نام فرستنده این ایمیل ها معمولا نام یک بانک معتبر است و در Subject ایمیل نوشته که شما پول فراوانی برنده شده اید و یا از یک نام زیبای زنانه استفاده شده.

۴- استفاده از نقص های نرم افزاری
برای حل این مشکل سعی کنید همیشه نرم افزارهایتان را به روز نگه دارید. خصوصا به روز رسانی های امنیتی (Security Updates) را حتما نصب کنید.

اگر به تروجان آلوده شدید
نرم افزارهای آنتی ویروس توانایی پاک کردن تروجان ها را دارند. آنها حتی می توانند قبل از نفوذ تروجان به سیستم جلوی آن را بگیرند. البته اگر از عملکرد یک تروجان آگاهی کافی داشته باشید، حتی خودتان می توانید آن را پیدا کرده و پاک کنید. البته در مورد تروجان هایی که دسترسی هکر را به سیستم فراهم می آورند، ماجرا کمی پیچیده تر است. در این موارد اگر امنیت کامپیوتر اهمیت زیادی دارد، توصیه می شود کل هارد کامپیوتر را فرمت (پاک) کنید و از ابتدا روی آن سیستم عامل و نرم افزارهای مورد نیاز را نصب کنید.

و در آخر شیوع تروجان ها

با توجه به علاقه روز افزون هکرها به مبحث کنترل کامپیوتر از راه دور، شیوع تروجان در میان بدافزارها در حال افزایش است. طبق آمار مختلف در سه ماهه آخر سال ۲۰۰۹ بین ۷۰ تا ۸۰ درصد از بدافزارهای کشف شده در سراسر دنیا تروجان بودند و این میزان در حال افزایش است. پس بهتر است آنها را جدی بگیرید.

روزانه میلیون ها ایمیل خطرناک و ویروسی در شبکه جهانی رد و بدل می شود و هدف همه آنها یک چیز است. به دردسر انداختن کاربران و بالا کشیدن پول آنها و خالی کردن حساب بانکی‌شان، بخش کوچی از اهداف این نامه‌‌های الکترونیکی هستند.

البته اکثر ایمیل‌های خطرناک و ویروسی غیر منتظره هستند و معمولا کاربران را در تشخیص دچار سردرگمی می‌کنند. اما چگونه می توان ایمیل های ویروسی و آلوده را از ایمیل های درست و واقعی تشخیص داد؛

ایمیل‌هایی با نام های اشتباهی

در دنیای واقعی آدرس اشخاص با ذکر پلاک منزل و شماره خیابان مشخص می شود. در فضای اینترنت نیز هر کامپیوتری با اعداد منحصر به فردی که بهIPمعروف است معین می‌‌شود که به وسیله آن راحت تر می توان کاربر را پیدا کرد.

همانند دفتر تلفن که نام هر شخص با شماره مخصوصی تعیین شده و معین است. اما برای سهولت در کار این شماره هایIPبا یک نام مشخص می‌شود که با وارد کردن آن در مرورگر می‌توان به سایت موردنظر دسترسی پیدا کرد. مسلما بدون اینIPکامپیوتر نمی تواند آدرس را بیابد.در ایمیل های شخصی نیز افراد همزمان از اعداد و حروف استفاده می کنند.

اما گیرنده ایمیل تنها قادر به خواندن آدرس ایمیل هاست و نه خواندن شمارهIPآنها اما هکرها می توانند برنامه ایمیل های شما را طوری تغییر دهند که آدرس ایمیل شما با آدرس ایمیل فرد دیگر یا شرکتی مشهور یکسان شود. فرد گیرنده نیز به محض دریافت این ایمیل گمان می کند که از این فرد یا شرکت مذکور پیغامی دارد. لذا همواره مراقب باشید که حتی ایمیل های افرادی را که می شناسید را نیز با احتیاط باز کنید و قبل از آن از ارسال چنین ایمیلی از طرف آن فرد اطمینان حاصل کنید.

تجارت کثیف با ایجاد وحشت، طمع و جلب اعتماد

در بسیاری از مواقع جنایتکاران با ارسال ایمیل‌هایی با نام مقامات سیاسی و عنوان «احضاریه پلیس»‌ و نامه‌ای که در آن اتهاماتی در خصوص کالاهای تقلبی مطرح شده از دریافت کننده ایمیل درخواست می کنند که با کلیک بر روی لینک ذکر شده از جزئیات اتهام آگاه شوند.کاربری که روی لینک معرفی شده کلیک کند کامپیوتر خود را با بدافزارها آلوده کرده است.همچنین ایمیل های با عناوینی چون «شما برنده شده اید»‌ یا «حساب بانکی تان مسدود شده است»‌ و یا «اخطاریه» نیز حاوی لینک هائی با کدهای اشتباهی و پیوست های آلوده هستند.

برای خوشبینی بیش از اندازه باید بهای سنگینی بپردازید

کاربران هیچگاه نباید به سرعت روی لینک خاصی کلیک کنند و یا پیوست های آن را باز کنند. هر قدر هم عنوان ایمیل وسوسه کننده و وحشت برانگیز باشد زیرا بانک ها،‌ مراجع دولتی و رسمی و شرکت های مطرح هیچگاه از طریق ایمیل اطلاعات حساس همانند رمز کارت اعتباری و یا اطلاعاتی در خصوص حساب بانکی و یا رمز عبور شما را درخواست نمیکنند.

بسیاری تصور می کنند هک سیستم های رایانه ای و سرقت اطلاعات تنها به شرکت ها و سرویس های بزرگ محدود می شود و اشخاص حقیقی نیاز مبرمی برای حفاظت از رایانه یا دستگاه های دیجتالی خود در مقابله با نفوذ هکرها احساس نمی کنند اما باید گفت در مواردی اشخاص حقیقی نسبت به شرکت های بزرگ، از هک سیستم های رایانه ای و حساب های خود آسیب بیشتری می بینند.

وجود یک حفره امنیتی در نرم افزارهای نصب شده روی رایانه یا تلفن همراه، وجود برنامه های Keylogger و انواع و اقسام روش های دیگر می تواند به نفوذ هکرها به حریم خصوصی کاربران و به خطر افتادن تمامی حساب های شخصی از جمله حساب های بانکی منتهی شود.

با رعایت تمام اصول امنیتی، احتمال نفوذ هکرها کمتر خواهد شد اما هرگز از بین نمی رود. از سوی دیگر، پروسه حفاظت از حساب های شخصی تنها به کاربران محدود نمی شود و تا به امروز بارها خبرهایی از افشا شدن اطلاعات و کلمه های عبور کاربران سرویس های بزرگ با هک شدن سرورهای آنها شنیده ایم. با این وجود در صورت هک شدن حساب های شخصی چه باید کرد و راه های جلوگیری از تبعات آن چیست؟

واکنش سریع با استفاده از پست الکترونیکی
اگر برخی از حساب های اینترنتی شما هک شده و با تغییر کلمه عبور توسط هکر، امکان ورود به آنها وجود ندارد، امید خود را از دست ندهید؛ زیرا در صورت واکنش سریع احتمال بازگرداندن حساب های از دست رفته همچنان وجود دارد.

در هنگام ثبت نام در سرویس های اینترنتی، آدرس پست الکترونیکی خود را ثبت کرده اید و در صورتی که این آدرس از دسترس هکرها در آمان مانده باشد، می توان از آن برای بازگرداندن کلمه عبور استفاده کرد.

این اقدام نخستین گام در مقابله با نفوذ هکرها و بازیابی حساب های از دست رفته محسوب شده و توصیه می شود هر چه زودتر به استفاده از آن اقدام کنید.

در زمان ثبت نام سرویس های ایمیل نیز از شما درخواست می شود به شکل دلخواه آدرس دیگری را به عنوان پست الکترونیکی پشتیبانی معرفی کنید. همواره از این پیشنهاد برای مقابله با هک شدن ایمیل خود و بازیابی کلمه عبور در آینده، بهره بگیرید.

اسکن کامل رایانه
دومین گام، جلوگیری از دسترسی های بعدی و نفوذ مجدد هکرها به اطلاعات شخصی خواهد بود که برای انجام این کار ابتدا باید حرفه امنیتی یا راه نفوذ هکرها را پیدا کنید. برای انجام این کار باید از یک نرم افزار آنتی ویروس و ضد بدافزار برای اسکن کامل رایانه یا تلفن همراه استفاده کنید.

در این مرحله باید از ضد بدافزار و آنتی ویروس هایی کمک بگیرید که مورد تایید کارشناسان بوده و از اعتبار و قدرت کافی در زمینه کاری خود برخوردار باشند. ورود یک تروجان یا نصب Keylogger روی رایانه می تواند به ثبت اطلاعات ورودی و ارسال آنها به هکرها منجر شود و آنتی ویروس های قدرتمند قادر به تشخیص بدافزارها و حذف آنها خواهند بود.

اطلاع از مسیر بدافزارها و ویروس های پیدا شده می تواند به یافتن ریشه آلودگی و رفع آن نیز کمک کند. یک فایل دانلود شده، داده های آپلود شده توسط سایت یا نرم افزارهای بی نام و نشان، همه به نوبه خود می توانند منشأ آلودگی و راه نفوذ هکرها باشند.

نفوذ هکرها به منبع اطلاعات
همان طور که گفته شد، نفوذ هکرها به حساب های شخصی افراد تنها به بی احتیاطی اشخاص حقیقی و کاربران اینترنت مربوط نمی شود. در مواردی هکرها به سرورهای سرویس های بزرگ نظیر یاهو یا جی میل نفوذ می کنند و حجم انبوهی از اطلاعات محرمانه و شخصی افراد را به سرقت می برند.

حتی اگر تمام نکات امنیتی را رعایت کنید، ممکن است سرویس مورد استفاده شما در ابعاد بزرگ مورد دستبرد هکرها قرار بگیرد و در این حالت هیچ کاری از دست کاربران معمولی برنخواهد آمد. برای اطلاع از این گونه اتفاقات باید روی اینترنت نام سرویس خود را با عبارت Password Leak جستجو کنید و با پیگیری اخبار مرتبط مطلع شوید آیا واقعا سرویس مورد استفاده شما با سرقت اطلاعات محرمانه توسط هکرها مواجه شده است یا خیر.

برای نمونه در جولای سال ۲۰۱۲ سرویس پست الکترونیکی یاهو، هک و میلیون ها کلمه عبور کاربران این سرویس جهانی در فضای اینترنت پخش شد. با این اتفاق سایر حساب های افراد مانند حساب فیس بوک یا توییتر آنها نیز با خطر مواجه شد و مقابله با این مشکل کاملا خارج از قدرت کاربران بود.

اوضاع زمانی بدتر می شود که از یک کلمه عبور یکسان برای تمامی حساب های خود استفاده کرده باشید و با فاش شدن آن، تمامی حساب های تان به راحتی در دسترس هکرها قرار بگیرند.
برای مقابله با این مشکل توصیه می شود از کلمه های عبور مختلف برای حساب های اینترنتی متفاوت خود بهره بگیرید و به منظور مقابله با فراموش کردن آنها از برنامه های مدیریت کلمه عبور استفاده کنید.
منبع: هفته نامه عصر ارتباط

امروزه ‌عادت بر این است که معمولا ‌کاربران دیگر پرسش‌های خود را از کسی نمی‌پرسند، بلکه مستقیم‌ به سراغ گوگل و Bing رفته و از اینترنت پاسخ ‌خود را می‌خواهند؛ اما اگر از ما بپرسند‌ اطلاعات ما از اینترنت چیست، چه باید بگوییم و از اینترنت چقدر می‌دانیم؟

امروزه ‌عادت بر این است که معمولا ‌کاربران دیگر پرسش‌های خود را از کسی نمی‌پرسند، بلکه مستقیم‌ به سراغ گوگل و Bing رفته و از اینترنت پاسخ ‌خود را می‌خواهند؛ اما اگر از ما بپرسند‌ اطلاعات ما از اینترنت چیست، چه باید بگوییم و از اینترنت چقدر می‌دانیم؟ ما در اینجا شما را با هفت نکته جالب درباره اینترنت آشنا می‌سازیم که احتمالا از آنها بی‌خبرید!

برخی از کاربران گمان می‌کنند ‌با استفاده از Private Browsing امنیت حریم خصوصی خود را حفظ می‌کنند. واقعیت این است، در حالی که وب‌گردی در حالت Private در مرورگر هرچند به افزایش ضریب امنیت تا حدی کمک می‌کند، ‌به هیچ وجه شما را نامرئی نمی‌کند! در این حال هنوز شما قابل رصد و هک شدن هستید و هکرها هنوز هم‌ می‌توانند به سادگی اطلاعات شما را بدزدند.

در حالی که هر روزه از اینترنت به عنوان یکی از ابزارهای اصلی برای ارتباطات و حتی و کسب و کار خود بهره می‌بریم، ‌باید یک بار از خود ‌بپرسیم ‌چقدر از اینترنت می‌دانیم. اینکه اینترنت بواقع چیست و چگونه می‌توان از آن بهره برد؟!

شاید به اندازه‌ای در فضای وب و سایبری مشغول و غرق شده‌‌ایم که اساسا فراموش کرده‌ایم ‌در ‌چنین فضایی هستیم؛ اما لازم است‌ گاهی سری بالا کنیم و از ماهیت آنچه در آنیم و تاریخچه آن بیشتر آگاهی به دست آوریم.

البته در اینجا ما نمی‌خواهیم ‌وارد مبحث ماهیت اینترنت و وب و یا تاریخچه آن شویم، چرا که این موضوع مباحث مفصل و چالشی ‌در بر دارد و قطعا تعریف ماهیت اینترنت چیزی نیست که در یک گزارش کوتاه بتوان‌ جامع به آن پرداخت، بلکه هدف ما در اینجا این است که شما را با هفت نکته جالب در خصوص اینترنت و وب آشنا سازیم که در آن ضمن تمرکز بر جنبه سرگرم‌کننده، کمی چاشنی اطلاعات عمومی در خصوص اینترنت نیز مخلوط است.

۱ ـ انسان ها تنها ۴۹ درصد از کل ترافیک اینترنت را شکل داده‌اند. الباقی‌ ۵۱ درصد ترافیک اینترنت توسط Bot ها (ربات‌های رایانه‌ای که در واقع برنامه‌هایی برای انجام امور تعریف شده به شکل خودکار هستند) شکل داده شده است.

۲ ـ مجموع وب‌سایت‌های نامرئی و ثبت نشده که در موتور‌های جستجو یافته نمی‌شوند (Deep Web) پانصد برابر بزرگتر و بیشتر از وب‌سایت‌های مرئی و قابل جستجو و بازدید (Surface Web) است.

۳ ـ سرعت اینترنت در پایگاه بین‌المللی فضایی بیشتر از متوسط سرعت اینترنت در استرالیاست و متوسط سرعت اینترنت در استرالیا، بیش از سه و نیم برابر متوسط سرعت اینترنت در ایران است.

۴ ـ هنگ کنگ با متوسط سرعت اینترنت ۸۲.۶ Mbps سریع‌ترین اینترنت دنیا‌ و نیجر با ۰.۶ Mbps تنبل‌ترین اینترنت دنیا را ‌دارند. ایران با متوسط سرعت ۴.۰۲ Mbps در رتبه ۱۵۴ در بین ۱۹۲ کشور قرار گرفته است.

۵- چهار تا پنج سال طول کشید تا رقم کاربران اینترنت به پنجاه میلیون‌‌ رسید. در حالی که برای رسیدن تلویزیون به همین میزان کاربر، سیزده سال و برای رادیو، هجده سال زمان صرف شد.

۶ – نخستین وب‌سایت دنیا در سال ۱۹۹۱ ساخته شد. شما می‌توانید این وب‌سایت را در (www.info.cern.ch) ببینید.

۷ – نخستین وب‌کم در دانشگاه کمبریج و در سال ۱۹۹۳ برای رصد و دیدن یک قهوه جوش مورد استفاده قرار گرفت.

منبع:http://www.ostovarit.com/single/article/2384/7%20نکته%۲۰درباره%۲۰اینترنت%۲۰که%۲۰احتمالا%۲۰نمی‌دانید!

۸نکته مهم برای امنیت بیشتر رمز عبور

معمولا اکثر کسانی که از کامپیوتر استفاده می کنند، رمز عبورهای خیلی ساده را انتخاب می کنند. به نظر من این یک نوع سهل انگاری است. چون رمز عبورهای خیلی ساده و خیلی معمولی در مدت زمان چند ثانیه هک می شوند. اطلاعات شخصیتان مثل شماره حساب بانکی و یا شماره کارت اعتباریتان در اختیار هکرها قرار می گیرد و به راحتی می توانند با کارت اعتباریتان خرید کنند و یا از حسابتان پول برداشت کنند.

پس برای امنیت بیشتر رمز عبور ، مقاله زیر را به دقت مطالعه نمائید :

۱- اصلا برای پسورد از اسم استفاده نکنید، چه اسمتان چه فامیلیتان یا اسم مورد علاقه و یا هر اسم خاص دیگری. چون هکرها از برنامه های فرهنگ لغات خاصی استفاده می کنند که می توانند در عرض چند ثانیه پسوردتان را هک کند.
۲- برای پسوردتان، از ترکیبی از حروف بزرگ و کوچک و یا اعداد و یا علامت های خاصی استفاده کنید. البته از علامت های خاص به تنهایی استفاده نکنید. مثلا علامت خاص همراه با عدد و یا همراه با حروف را انتخاب کنید. بیشتر کاربران از علامت ! به همراه اسمشان استفاده می کنند که به راحتی قابل هک است.
۳- برای پسورد، حروف و اعدادی را که کنار هم قرار دارند انتخاب نکنید. مثلا پسوردهایی مثل “ghjkl” و یا “zxcvb” و یا اعداد “۱۲۳۴۵۶۷” به راحتی قابل دسترس برای هکرها هستند.
۴- برای پسوردتان، حداقل از ۸ کاراکتر استفاده کنید.
برای پسوردهایی که از ۴ کاراکتر تشکیل شده اند، حدود ۴۵۰۰۰ حالت وجود دارد، ولی برای پسوردهایی که از ۸ کاراکتر و علامت های خاص تشکیل شده اند، در حدود یک میلیارد حالت وجود دارد.

۵- پسوردتان را همواره تغییر دهید.
اگر زمان استفاده از پسوردتان طولانی شود احتمال هک شدن پسوردتان بیشتر است. بهتر است که هر ۳ ماه یک بار پسوردتان را تغییر دهید.
۶- پسوردتان را به هیچ کس ندهید.
اگر کسی از شما به هر طریقی پسوردتان را خواست، به او ندهید! هکرها معمولا خودشان را به عنوان یکی از کارکنان شرکت های بزرگ، یا سرویس کار کامپیوتر معرفی می کنند و یا توسط تلفن و یا ایمیل، پسوردتان را برای حل کردن مشکلتان از شما می خواهند. ولی این نکته را فراموش نکنید که هیچ شرکت معتبری از شما پسورد نمی خواهد.
۷- تا حدی که امکان دارد پسوردتان را در جایی ننویسید.
اگر روی یک کاغذ آن را بنویسید و آن را در جای امنی مثل کیفتان قرار دهید، باز هم امکان هک شدنش وجود دارد. یا کاغذ را روی مانیتور یا هر جای دیگری نچسبانید و یا زیر کیبورد یا پد ماوس و یا هر جای دیگری که در معرض دید باشد نگذارید.
۸- پسوردتان را در کامپیوتر ذخیره نکنید.
کامپیوتر می تواند پسوردتان را ذخیره کند تا شما مجبور نباشید هر دفعه که می خواهید وارد شوید پسوردتان را بزنید. به این ترتیب اگر که مرتبا می خواهید وارد شوید احتیاج ندارید که پسورد را هر بار وارد کنید، این باعث می شود که خیلی زود پسورد را فراموش کنید. این نکته را یادتان باشد که اگر بخواهید پسورد را عوض کنید، باید حتما پسورد قبلی یادتان باشد.

۷ تکنیک ایحاد رمز عبور حرفه ای با امنیت بالا

۱- برای ایجاد کردن پسورد، از حروف بزرگ و کوچک به صورت یک در میان یا دو در میان استفاده کنید. مثل: InTeRnEt و یا INteRNet
۲- یک جمله را در ذهن خود در نظر بگیرید. حر.ف اول کلمات این جمله را برای پسوردتان انتخاب کنید. مثلا: ” Man Har Ruz Be Site Amoozesh Computer Sar Mizanam” حالا پسورد من : “MHRBSACSM”
۳- اسم خودتان یا یک لغت را در نظر بگیرید، حالا حروف سمت راست یا چپ آن را که روی کیبورد است برای پسوردتان انتخاب کنید. مثلا: COMPUTER پسورد من است و حروف سمت راست آن : pdysfroy
۴- عدد یا تاریخی برای خودتان انتخاب کنید و سپس بر طبق آن دکمه ی Shift را نگهدارید و تایپ کنید. مثلا: ۱۳۶۸و۲۵و۶۹  که می شود: !#^*<@%<^)
۵- در پسوردتان از علامت های خاص استفاده کنید. مثال: C/om\@p{u$t%er*&
۶- لغات یک جمله را به اختصار بنویسید. این اختصارات مربوط به خودتان است و قاعده و قانون خاصی ندارد. جمله: “I have a best site for my lessons” پسورد: “ihvbstsfrmls”
۷- لغت یا ترکیبی از لغات و اعداد را برای خود انتخاب کنید. بعد آن را به هم بریزید مثلا حرف اول را به جای حرف آخر قرار دهید و یا جای اعداد را با حروف را با هم عوض کنید. مثال: com319put410er36 پسورد:ut36ter410comp319

منبع:http://www.amoozesh-computer.ir/security/password-scurity