پاک‌کردن صفحه‌های لمسی گوشی‌های هوشمند و تبلت‌ها کار سختی نیست. به هیچ کیت یا روش مخصوصی برای تمیز کردن نیاز ندارید. فقط باید بدانید که چه کارهایی را نباید انجام دهید! بعضی از روش‌ها و وسایل ممکن است به صفحه‌های لمسی آسیب بزنند. اگر این‌ها را بدانید، با ساده‌ترین چیزهایی که دم دستتان است می‌توانید در طی چند ثانیه، تمامی ناپاکی‌ها مثل چربی و گرد و غبار را از روی گوشی و یا تبلت‌تان پاک کنید.

چه کارهایی را نباید انجام داد

بیایید قبل از این‌که بگوییم چگونه می‌توان به راحتی صفحه‌های لمسی را تمیز کرد، بگوییم که چه کارهایی را هرگز نباید انجام دهیم.
هرگز از مواد شوینده‌ی شیمیایی که پایه‌ی الکلی دارند و یا حاوی آمونیاک هستند استفاده نکنید! اگر برای تمیزکاری حتماً نیاز به مایع دارید، می‌توانید از مقدار کمی آب برای این‌کار استفاده کنید. همچنین می‌توانید مواد شوینده‌ی مخصوص این‌کار را خریداری کنید. به طور مثال می‌توانید از iKlenz که مورد تأیید شرکت اپل است استفاده کنید؛ امّا باز هم می‌گویم که هیچ‌نیازی به خرید چیز به‌خصوصی ندارید.

هرگز از پارچه‌های زبر، حوله‌های کاغذی و یا حتی دستمال کاغذی که باعث وارد شدن آسیب به صفحه‌ی لمسی می‌شود استفاده نکنید. در عوض می‌توانید از پارچه‌های میکروفیبری (معمولاً برای تمیز کردن شیشه‌ی عینک نیز مورد استفاده قرار می‌گیرند) که انحصاراً برای این‌کار ساخته شده‌اند استفاده کنید.هرگز از مقدار زیادی آب برای تمیز کردن استفاده نکنید. اگر به آب نیاز دارید، همان‌طور که پیش‌تر گفته‌شد، می‌توانید پارچه‌ی میکروفیبری خود را با مقدار کمی آب خالص و یا مواد شوینده‌ی مخصوص تَر کنید. در هر حال پیشنهاد می‌شود اگر از مایع جهت شست‌و‌شو استفاده می‌کنید، حتماً نمایشگر دستگاه یا کلاً خود دستگاه را خاموش کنید.و پیش‌و‌پا افتاده‌ترین یادآوری این‌که هرگز برای پاک‌سازی، فشار غیر متعارف به صفحه وارد نکنید!یادآور می‌شوم که توصیه‌های ذکر شده در این نوشتار مخصوص صفحاتی‌ست که با هیچ محافظ صفحه‌ای محافظت نمی‌شوند. بدیهی‌ست اگر از محافظ صفحه استفاده می‌کنید، می‌توانید وسواس کمتری به خرج دهید!

یک پارچه‌ی میکروفیبری تهیه کنید

برای تمیز کردن یک صفحه‌ی لمسی، تنها چیزی که واقعاً نیاز دارید، یک پارچه‌ی میکروفیبری است. اگر صفحه خیلی کثیف است، می‌توانید از مقدار کمی آب هم استفاده کنید (هرگز از مواد کف‌ساز مثل صابون استفاده نکنید!).
ممکن است با خواندن “پارچه‌ی میکروفیبری” فکر کنید چیز خیلی منحصربه‌فردی‌ست! امّا اصلاً این‌طور نیست. این پارچه‌ها به وفور و به ارزانی یافت می‌شوند! اگر عینک دارید، حتماً هنگام خرید عینک، یک پارچه‌ی میکروفیبری نیز هدیه گرفته‌اید. این پارچه‌ها برای تمیز کردن انواع شیشه‌ها ساخته‌شده‌اند. چه می‌خواهد شیشه‌ی عینک طبی یا آفتابی باشد چه شیشه‌ی صفحات لمسی تلفن‌های هوشمند و تبلت‌ها. در هر صورت اگر پارچه‌ی میکروفیبری در اختیار ندارید، می‌توانید از پارچه‌های کتان هم استفاده کنید. البته انتظار نداشته باشید که همان نتیجه‌ای را که می‌توان با پارچه‌های میکروفیبری گرفت، با تی‌شرت کتان خود بگیرید!

اما چرا پارچه‌های میکروفیبری؟ همانطور که مشخص است، میکروفیبر یعنی الیافی بسیار ریز که با میکروسکوپ قابل مشاهده هستند و “میکرو” پیشوندی‌ست برای چیزهای بسیار ریز! این الیاف بسیار ریز به هیچ‌وجه به سطوح صافی مثل شیشه آسیب نمی‌زنند؛ امّا اصل مطلب این‌جاست که این نوع پارچه‌ها، چربی‌ها و گرد و غبار را به جای این‌که روی صفحه به این طرف و آن طرف ببرند، به خود جذب می‌کنند! چند تکان کوچک پارچه‌ی میکروفیبری روی گوشی، تنها کاری‌ست که باید انجام دهید!

چگونه یک صفحه‌ی لمسی را تمیز کنیم؟

خوب، حالا که وسیله‌ی مورد نیاز عملیات را در دست داریم، می‌رویم به سراغ خود عملیات تمیزکاری!
دستگاه را خاموش کنید! می‌توان گفت این مرحله اختیاری‌ست. اگر از آب استفاده می‌کنید بهتر است این مرحله را انجام دهید. در کل، وسواس زیادی بده! ولی خوب، خاموش کردن دستگاه می‌تواند در دیدن کثیفی‌ها کمکتان کند!بصورت عمودی یا افقی و در یک جهت، پارچه‌ی میکروفیبری را روی صفحه بکشید. به طور مثال، پارچه را روی قسمت سمت چپ صفحه گذاشته و به آرامی و مستقیماً به سمت راست بکشید. حالا پارچه را از صفحه برداشته، کمی پایین‌تر برده و دوباره از چپ به راست بکشید. ممکن است بگویید انجام حرکات دایره‌وار سریع‌تر و راحت‌تر است. راست می‌گویید! ولی این‌کار باعث می‌شود کثیفی‌ها و به‌خصوص ذرات درشت‌تر روی صفحه کشیده‌شوند و باعث وارد آمدن آسیب شوند.

روش که گفته‌شد، امن‌ترین راه است.و برای بار چندم، اگر نیاز است، مقدار بسیار بسیار اندکی جهت تَر کردن پارچه استفاده کنید. از صابون و یا هیچ ماده‌ی افزودنی دیگری به آب بپرهیزید.اگر از آب استفاده کردید، حتما با گوشه‌ی دیگری از پارچه که خشک است، صفحه را خشک کنید. در این مرحله هم نیاز به اعمال وسواس بیش از حد نیست! اگر به اندازه‌ی کافی خشک نشد، بگذارید به طور طبیعی با هوا جریان هوا خشک شود!خلاصه‌ی قضیه، دستگاه را خاموش کنید، با پارچه تمیزش کنید! خشکش کنید. روشنش کنید!
حالا خود پارچه میکروفیبری را چطور تمیز کنیم؟ اگر پارچه بیش از حد کثیف شده‌است، می‌توانید از آب گرم و صابون استفاده کنید. هرگز از مواد شوینده‌ی شیمیایی حاوی الکل یا آمونیاک برای پاک کردن پارچه استفاده نکنید، چون ممکن است باعث وارد آمدن آسیب به الیاف پارچه شود.

اکثر مردم می‌دانند که کوکی‌هایی در گوشه‌کنار اینترنت پنهان شده‌اند و منتظرند که توسط اولین کسی که پیدایشان کرد خورده‌ … اهم، اشتباه شد! درست نیست! بله، کوکی‌هایی در اینترنت (در واقع در World Wide Web یا همان WWW) هستند و واقعاً هم اسمشانکوکی‌ست، ولی خوشمزه که نیستند هیچ، حتی ممکن است برای امنیت شما مضر هم باشند!

چه در حال مشاهده‌ی نتایج یک جستجوی ساده در گوگل باشید، چه در حال ورود به فیسبوک و یا حتی در حال گپ‌وگفت با دوستانتان در انجمن‌های اینترنتی، سر و کارتان با همین کوکی‌هاست. این کوکی‌ها در واقع مضر نیستند. اما مثل پسورد یا ایمیل‌ها اگر دست آدم‌های ناشایست بیفتند، می‌توانند بسیار مخرب باشند. با ما تا انتهای این نوشتار همراه باشید تا ببینیم چگونه می‌توانیم از خودمان محافظت کنیم.

واقعاً، کوکی‌ها چیستند؟

خیلی ساده بخواهیم بگوییم، کوکی‌ها فایل‌هایی هستند که در رایانه‌ی شما ساکن می‌شوند. کوکی‌ها وقتی وارد وبسایتی می‌شوید ساخته می‌شوند. کارشان هم این است که اعمال و رفتار و اطلاعات مهم شما را ذخیره کنند تا در ورود بعدی شما به همان وبسایت، نیازی به وارد کردن مجدد اطلاعات توسط شما نباشد و خودبخود این اتفاق بیفتد. پس این بندگان خدا در واقع مفید هم هستند! کوکی‌ها توسط سرورها و بعضی از برنامه‌ها قابل خواندن هستند.
مرورگر شما در واقع واسطه‌ایست بین رایانه‌ی شما و وبسایت مورد نظر. کوکی‌ها برای این ساخته می‌شوند که سایت‌ها با توجه به اینکه شما که هستید و چه می‌خواهید، محتوای مورد نظر را نشانتان دهد. کوکی‌ها می‌توانند طوری ساخته شوند که پس از مدت مشخصی خودبخود پاک شوند. البته می‌توان بصورت دستی هم هرگاه بخواهید آن‌ها را پاک کنید.

کوکی‌ها برای این ساخته شدند تا بجای اینکه حجم عظیمی از اطلاعات روی سرور سایت ذخیره شود، روی رایانه‌ی هر کاربر ذخیره گردد تا فشار زیادی به سرور وارد نیاید. بارها شده که در یک سایت لاگین کرده‌اید و صفحه را بسته‌اید و مجدداً گشوده‌اید و دیده‌اید که نیازی نیست دوباره لاگین کنید. این بخاطر وجود همین کوکی‎‌هاست. کوکی‌ها به سایت‌ها کمک می‌کنند تا شما را بشناسند. کوکی‌ها قادرند خیلی از چیزها را ذخیره کنند. مثلا قادرند مکان شما، نوع مرورگر شما  و تنظیماتی که را انجام داده‌اید را نگهداری کنند تا بتواند در بازدیدهای بعدی‌تان از آن وبسایت به یاری‌تان بیایند.

کوکی‌ها چگونه ممکن است مضر باشند؟

کوکی‌ها برای راحتی و آسایش ساخته شده‌اند و در باطن بی‌ضررند. از ویروس‌ها می‌ترسید؟ نه! کوکی‌ها قادر به انتقال ویروس و بدافزار نیستند. پس خیالتان از این نظر راحت باشد. بگذارید شفاف بگویم، اگر کوکی‌ها نبودند، اینترنت فلج بود! اگر کوکی‌ها را پاک کنید، هر بار که وارد سایت‌های مورد علاقه‌تان مثل سرویس‌های گوگل، فیسبوک و … می‌شوید باید مجددا نام کاربری و رمز عبور خود را وارد کنید. واقعاً خسته کننده‌ است!

از چه چیز کوکی‌ها باید ترسید؟

بدترین سناریوی ممکن این است که یک شخص ثالثی بتواند این اطلاعات رد و بدل شده بین شما و سرور را شنود کند! با این حساب می‌تواند با نام کاربری شما در سایت‌هایی که عضوشان هستید لاگین کند و … . اما آنقدر ها هم نگران نباشید. چون کوکی‌ها رمزنگاری (Encrypt) می‌شوند.
اما مدل دیگری از کوکی‌ها وجود دارند که نامشان “کوکی‌های ردیاب” (tracking cookies) است و می‌توان گفت برای راحتی شما ساخته نشده‌اند. کارشان این است که تمام فعالیت‌های شما را ثبت و ضبط می‌کنند و به این درد می‌خورند که سایت‌هایی مثل فیسبوک، بفهمند شما از چه چیزی بیشتر خوشتان می‌آید و تصمیم بگیرد که مثلاً چه نوع تبلیغاتی را نشانتان بدهد! اینجاست که امنیت و حریم خصوصی شما ممکن است خدشه دار شود.
بزرگترین مشکل این‌جاست که شرکت‌های ارایه‌دهنده‌ی تبلیغات می‌توانند تمام کارهایی که کرده‌اید را ببینند! اما شما حالا می‌توانید با کمی بازی کردن با تنظیمات مرورگر خود کاری کنید که ردپایتان ثبت و ضبط نشود.
حال این‌جا بحث اعتماد پیش می‌آید … آیا به این سایت اعتماد دارید؟ پس بگذارید کوکی بسازد. به سایتی اعتماد ندارید؟ در مرورگر خود کاری کنید که کوکی ذخیره نکند! به همین سادگی.
اگر می‌خواهید ببینید چه کوکی‌هایی بر روی رایانه‌تان ذخیره شده، می‌توانید از CookieSpy استفاده کنید. اگر هم می‌خواهید ببینید که فلان سایت چه کوکی‌هایی ایجاد می‌کند از Cookie-Checker استفاده نمایید.

کارت شبکه  (NIC) :

به مجموعه رایانه های متصل به یکدیکر که می توانند سخت افزار، نرم افزار یا داده ها را به اشتراک با هم بگذارند شبکه گفته می شود. برای ایجاد شبکه بین دو یا چند رایانه هر رایانه باید لااقل به یک کارت شبکه مجهز باشد. کارت شبکه در واقع یک ترمینال یا پایانه برای هر رایانه است که از طریق اتصال این ترمینال با ترمینال سایر رایانه ها شبکه تشکیل می یابد.

وظایف کارت شبکه عبارتند از:
‏• برقراری ارتباط لازم بین کامپیوتر و محیط انتقال .
‏• تبدیل داده: داده ها بر روی گذرگاه (bus) کامپیوتر به صورت موازی حرکت می نمایند. نحوه حرکت داده ها بر روی محیط انتقال شبکه به صورت سریال است. ترانسیور کارت شبکه (یک ارسال کننده و یا دریافت کننده)، داده ها را از حالت موازی به سریال و بالعکس تبدیل می نماید.

‏• اراثه یک آدرس منحصر بفرد سخت افزاری: آدرس سخت افزاری (MAC‏) درون تراشه ROM موجود بر روی کارت شبکه نوشته می شود. آدرس سخت افزاری موجود بر روی کارت شبکه، یک آدرس منحصربفرد را برای هر یک از کامپیوترهای موجود در شبکه ، مشخص می نماید. پروتکل هایی نظیرTCP/IP ‏ از یک سیستم آدرس دهی منطقی (آدرس IP)، استفاده می نمایند.

در شکل بالا یک نمونه کارت شبکه خارجی (اکسترنال) را مشاهده می کنید که با اتصال آن به یکی از پورت های یو اس بی فعال می شود.

آموزش تعیین MAC Filter برای مودم TP Link:

ابتدا اطمینان حاصل کنید که کامپیوترتان با سیم به مودم متصل گشته باشد.
سپس کامپیوتر را روشن کرده و مرورگر را باز کنید.
در نوار آدرس مرورگرتان آدرس ۱۹۲٫۱۶۸٫۱٫۱ را تایپ کرده و در صفحه نمایان شده برای رمز عبور و پسورد از کلمه admin استفاده کنید.
اکنون تمام دستگاه هایی که مجاز به استفاده از مودم اند را به مودم متصل نمایید.
سپس مانند عکس زیر گزینه Refresh را بزنید.
حالا تمام آدرس هایی که زیر ستون MAC نوشته شده اند را یکی یکی و جدا جدا کپی کنید و نگه دارید.

سپس مطابق شکل زیر وارد بخش Interface Setup شده،
و به بخش Wireless بروید.
بعد از آن در قسمت Wireless MAC Address Filter (قسمت Active) گزینه Activated را فعال نمایید.
سپس در قسمت Action ، گزینه Allow Association را انتخاب کنید.
بعد در قسمت Mac Address ها ، مک آدرس دستگاه هایی را که ذخیره کرده بودید وارد کنید. فقط دستگاه های دارای این مک آدرس ها مجاز به استفاده از شبکه وای فای مودم تان هستند.
اکنون تنظیمات را Save نمایید.

در این صورت فقط دستگاه هایی که مک آدرسشان وارد شده می توانند از شبکه وای فای استفاده کنند و دستگاه های دیگر حتی اگر رمز مودم تان را هم هک نمایند نمی توانند از شبکه وای فای شما استفاده کنند.

در این آموزش نحوه ی ایجاد ایمیل در سایت جیمیل را به شما آموزش دهیم. برای این کار ابتدا مرورگر فایرفاکس یا گوگل کروم را باز کرده و به سایت زیر بروید:

http://www.gmail.com

بعد از وارد کردن آن آدرس صفحه ی بالا را مشاهده خواهید کرد. همانطور که در تصویر مشخص است در بخش بالای صفحه و سمت راست دکمه ی Create an account وجود دارد که برای ایجاد حساب کاربری باید آن را کلیک کنیم.

در صفحه ی بعدی گوگل از ما اطلاعات شخصی را برای ساختن این حساب کاربری می خواهد:

در دو کادر متنی اول باید به ترتیب از چپ به راست نام و نام خانوادگی خود را وارد کنید.

بعد در کادر زیر آن، باید آدرس ایمیلی را که دوست دارید داشته باشید وارد کنید، توجه داشته باشید که نباید آدرس ایمیل تکراری وارد کنید، یعنی کسی قبل از شما نباید با آن آدرس حساب درست کرده باشد، و ضمنا به این نکته دقت کنید که محتوای متن آدرس ایمیل فقط می تواند شامل حروف الفبا، اعداد، و نقطه باشد.

سپس در کادر بعدی که نوشته Create a password رمز دلخواه خود را وارد کنید، و در کادر بعدی Confirm your password دوباره آن رمز را تایپ کنید تا تایید شود.

در بخش بعدی که نوشته Birthday باید تاریخ تولدتان را بنویسید. برای تبدیل تاریخ تولید خود به میلادی می توانید از سایت time.ir استفاده کنید. در کادر Month ماه تولد خود را انتخاب کنید، در کادر Day روز تولدتان را بنویسید و در بخش Year سال تولدتان را بنویسید. سپس در بخش Gender جنسیت خود را انتخاب کنید. Male یعنی مذکر و Female یعنی مونث. در کادر بعدی شماره ی تلفن خود را باید وارد کنید. توجه داشته باشید که می توانید به جای وارد کردن شماره تلفن در کادر بعد از آن که با متن Your current email address نوشته شده، ایمیل فعلی خود را وارد کنید(در صورتی که قبلا در سایت دیگری حساب ایمیل داشته باشید.)

بخش Location مکان شما را نشان می دهد که ایران است، در صورتی که ایرادی مشاهده نمی کنید روی دکمه Next Step کلیلک کنید.

سپس گوگل صفحه ی زیر را نمایش خواهد داد که مربوط به شرایط حریم خصوصی شماست، باید صفحه را تا آخر اسکرول کنید تا دکمه I agree به رنگ آبی درآید تا بتوانید روی آن کلیک کنید.

روی I AGREE کلیلک کنید.

حساب کاربری شما ساخته شده است و گوگل این صفحه را به شما نمایش می دهد:

روی دکمه ی آبی رنگ Continue to Gmail کلیک کنید.

حساب کاربری شما لود میشود.

به شما تبریک میگم، حساب کاربری خودتان را در گوگل درست کردید،

استفاده از شبکه بی‌سیم این روزها دیگر خیلی ساده شده است. تنها کافی است یک روتر بیسیم را خریداری کنید و سپس پورت اینترنت آن را به دستگاه مودم ADSL خود وصل کنید. حال می توانید از تمامی دستگاه ها و سیستم هایی که در اختیار دارید به روتر خود وصل شوید و از اینترنت در تمامی آن سیستم ها استفاده کنید.

اما با وجود رشد استفاده از شبکه های بی سیم در خانه ها و شرکت ها بعضی از کاربران از کیفیت و محدوده‌ای که می توانند با آن به شبکه های بی سیم اتصال پیدا کنند ناراضی هستند. در این آموزش از تورتک با هم یاد می گیریم که چگونه شبکه بی‌سیم خانگی خود را تقویت کرده و با این کار کیفیت دریافت سیگنال و محدوده قابل دسترس بودن سیگنال ها را افزایش دهیم.

چگونگی تقویت قدرت سیگنال های WiFi شبکه بی‌سیم

قبل از اینکه با انجام ترفند‌هایی قدرت و محدوده سیگنال های شبکه بی‌سیم خود را افزایش دهیم بهتر از با نکته‌ای آشنا شوید که در هنگام خرید روتر‌های خانگی به آن نیاز دارید. در هنگام خرید دستگاه روتر توجه داشته باشید که دستگاه مورد نظر از ارتباط بر مبنای استاندارد ۸۰۲.۱۱n پشتیبانی کند. در اینگونه ارتباط برخلاف نسخه قدیمی تر خود یعنی ۸۰۲.۱۱g که در بازار ایران نیز به راحتی پیدا می شود قدرت سیگنال و همچنین سرعت تبادل اطلاعات تغییر چشمگیری کرده است و شما با در اختیار داشتن یک روتر بر پایه ۸۰۲.۱۱n کمتر به مشکلاتی مانند قطعی در هنگام تبادل فایل های حجیم و ویدئو ها در بین دستگاه های متصل به شبکه بر می‌خورید.

اما در هر صورت ترفندهایی نیز برای افزایش کیفیت و محدوده سیگنال دهی شبکه های بی‌سیم خانگی وجود دارد که با آن ها در زیر آشنا می شویم.

1. استفاده از DD-WRT : در صورتی که نام مودم و یا دستگاه روتر شما در لیست دستگاه های سازگار با DD-WRT firmware وجود داشته باشد ( مشاهده لیست ) می توانید با دانلود این firmware ( لینک دانلود DD-WRT ) و نصب آن از طریق پنل مدیریتی روتر خود حداقل چند متری را به محدوده شبکه بیسیم خود اضافه کنید و با این کار همچنین کیفیت سیگنال های شما هیچ تغییر خاصی نیز نمی کنند. در صورتی که دستگاه شما با این firmware سازگاری نداشت پیشنهاد می کنم از Tomato firmware استفاده کنید.
2. استفاده از ورق های آلمینیومی : اکثر روترها بر روی خود یک آنتن دارند که اطلاعات و سیگنال ها را به تمامی جهت های ممکنه ارسال می کنند مانند یک لامپ معمولی که نور را پخش می کند. در صورتی که از دستگاه روتر خود در مرکز محدوده و یا خانه خود استفاده می کنید این ویژگی می تواند خیای مفید باشد اما اگر روتر شما در گوشه ای از خانه شما قرار دارد می توانید با استفاده از یک ورق آلمینیومی و حتی یک قوطی نوشابه آهنی باز شده بین دیوار و دستگاه روتر خود از هدر رفتن سگنال‌ها جلوگیری کنید و آن ها را دوباره به سمت محدوده کاری خود برگردانید. البته اگر می خواهید بهترین نتیجه ممکنه را از این ترفند بگیرید بهتر است کمی بر روی حالت ورق آلمینیومی در پشت روتر خود کار کنید و با انتخاب شکل های مختلف به بهترین حالت ممکن دست یابید.
3. استفاده از نرم افزار InSSIDer : این نرم افزار کاملاً رایگان می تواند وجود و قدرت سیگنال های شبکه بی‌سیم خانگی شما را نمایش دهد. بهتر است این نرم افزار را بر روی لپ تاپ خود نصب بکنید و سپس در نقاط مختلف خانه از دسترسی و کیفیت سیگنال های شبکه با خبر شوید. با کنار هم گذاشتن اطلاعات به دست آمده خود می توانید بهترین مکان قرار گیری دستگاه روتر را تشخیص دهید. برای دانلود این نرم افزار از لینک InSSIDer استفاده کنید.
4. انتخاب بهترین مکان برای روتر : یکی دیگر از مواردی که می‌تواند در بهبود کیفیت و محدوده شبکه های بیسیم تاثیر بگذارد انتخاب یک مکان صحیح برای دستگاه روتر شبکه شما است. توجه داشته باشید که در کنار روتر بی سیم خود نباید دستگاه بی‌سیم دیگری وجود داشته باشد و سعی کنید از اجسام آهنی که ممکن است سیگنال ها را در جهت بی استفاده ای بازتاب کنند دستگاه روتر شما دور باشد. همچنین سعی کنید در وسط محل استفاده از شبکه بی سیم و همچنین در نقطه بالایی نسبت به دیگر دستگاه ها روتر شما قرار بگیرد.
5. استفاده از آنتن‌های uni-directional : معمولاً دستگاه های روتر با یک آنتن از نوع omni-directional که کیفیت معمولی نیز دارد فروخته می شوند ، پس اگر می خواهید محدوده و جهات پخش شدن سیگنال های شبکه بی‌سیم خود را افزایش دهید می توانید با خرید یک آنتن uni-directional قوی‌تر و نصب آن بر روی دستگاه روتر خود این کار را انجام دهید. اگر آنتن بهتری را در بازار برای خرید پیدا نکردید حداقل می توانید از آنتن های بهتر از مدل فعلی آنتن روتر خود که از تکنولوژی omni-directional در آن ها استفاده می شود را به راحتی پیدا کنید.

افزایش محدوده شبکه های بی‌سیم با استفاده از سخت افزارهای جانبی

یکی دیگر از مواردی که کاربران شبکه های بی سیم خانگی به آن نیاز پیدا می کنند این است که محدوده قابل دسترس بودن شبکه خود را افزایش دهند که برای اینکار بهترین روش ممکن استفاده از سخت افزارهای جانبی است که کمپانی های معروف ارائه می دهند. در زیر با تاثیر گذار ترین روش های ممکن برای افزایش محدوده شبکه های بیسیم WiFi آشنا می شویم.

1. استفاده از دستگاه WiFi Repeater : این دستگاه همانطور که از اسم آن پیدا است قابلیت این را دارد که سیگنال های ارسالی دستگاه روتر بی سیم شما را دریافت کند و آن ها را با کیفیت و قدرت اولیه در محدوده ای که قرار دارد دوباره در تمامی جهات بحش کند. بهترین حالت استفاده از این دستگاه در زمانی است که آن را در نقاطی قرار دهیم که بعد از آن ها دیگر سیگنال های دستگاه روتر ما در دسترس نیست تا بتوانیم محدوده شبکه خود را بدون نیاز به هیچ سیمی افزایش دهیم.
2. استفاده از یک روتر دیگر : یکی دیگر روش هایی که برای افزایش محدوده های شبکه بی سیم به شما پیشنهاد می کنیم خرید و استفاده از یک روتر دیگر در کنار روتر فعلی شما است. تنها کافی است روتر اصلی خود را به اینترنت متصل کنید اگر می خواهید در شبکه اینترنت قابل دسترس باشد و سپس با یک کابل به شیوه LAN دستگاه روتر دوم را به روتر اصلی وصل کنید. جالب است بدانید در این روش می توانید تا ۱۰۰ پا دورتر دستگاه روتر دوم را قرار دهید چون برای دریافت اطلاعات از شبکه شما از یک سیم استفاده می شود.
3. استفاده از یک Access Point : با استفاده از یک دستگاه Access Point نیز می توانید به محدوده شبکه بی سیم خود وسعت بیشتری را بدهید مانند استفاده از WiFi Repeater که در بالا با آن آشنا شدیم. از مزایای این روش می توان به قابلیت اتصال سیستم های بیشتر به شبکه و از معایب آن می توان به قیمت بالای این دستگاه نسبت به یک روتر اشاره کرد.

ویـژگی‌های جدیـد Office 2007 ماننـد امـضای دیجیتالی و رمزگذاری به شما کمک می‌کنند تا اطلاعات محرمانه خود را قفل کرده و دور از چشمان جست‌وجوگر دیگران نگه دارید.

نرم‌افزار Word به عنـوان اصلی‌ترین ابزار ایجاد اسناد، از هر ۹ کاربر ۵ نفر را به خـود اختصاص می‌دهد و به کاربران ایـن فرصت را می‌دهد تا در اسرع وقت نامه‌های مشتریان، گزارشات مالی رؤسا و حتی پروژه‌های عظیم اجرایی را آماده کنند.

اما حتی در عـصر شـبکه‌های بی‌سـیم و با وجـود بـرنامه‌های جاسوسی، بـسیاری از افراد، اطلاعات حساس و مـهم خود را بدون حفاظت رها می‌کنند.

نگران نباشیـد. ویـژگی‌های جدیـد Office 2007 ماننـد امـضای دیجیتالی و رمزگذاری به شما کمک می‌کنند تا اطلاعات محرمانه خود را قفل کرده و دور از چشمان جست‌وجوگر دیگران نگه دارید.

امضای اسناد

نرم‌افزار Word 2007 یک ویژگی جدید امنیتی را برای اسناد، ارائه کرده است و آن امضای دیجیتالی است. شما می‌توانید به هر سند یک فیلد امضا اضافه کنید و به این ترتیب، فایل قفل شده و امکان انجام هیچ ویرایشی روی آن وجود نخواهد داشت؛ مگر اینکه امضای دیجیتالی حذف شود.

ممکن است هر فردی قادر به حذف امضا و ویرایش فایل باشد، اما سند امضا شده، مهر تائید شماست.

استفاده از رمزگذاری و کلمه عبور

امضای دیجیتالی، سـند را در مقابل ایجاد تغییرات، حفاظت می‌کند و در واقـع به آن اعـتبار می‌بـخشد؛ خصوصاً اگر از تـصویر bitmap امضای حقیقی خود استفاده کنیـد. اما هنوز این امکان وجود دارد که اسناد امضا شـده، باز و خـوانده شود. بـنابراین اسـتاندارد AES (اسـتاندارد رمزگذاری پیشرفته) به هـمراه یک کلید ۱۲۸ بیتی و SHA-1 به Word 2007 اضافه شـده است. باید به این نکته توجه کنید که اگر سند موردنظر را به صـورت دیجیتالی امضا کرده‌اید، دیگر حتی با اضافه کردن یک کلمه عبور هم نمی‌توانید آن را تغییر دهید.

فقط اسناد امضا نشده می‌توانند توسط کلمه عبور حفاظت شوند. روی دکمه Office در قسمت بالای سمت چپ کلیک کنید، سپس گزینه Prepare و Encrypt Document را انتخاب کنید. کلمه عبوری را انتخاب کنید که حدس زدن آن دشوار باشد. از حروف کوچک و بزرگ و اعداد بهره گیرید و برای برخورداری از بالاترین میزان حفاظت، حداقل از ۸ کاراکتر استفاده کنید. حال روی OK کلیک کنید.

کلمه عبور را مجدداً وارد کنید. حال اگر هر فردی سند موردنظر را باز کند، باید کلمه عبور مربوطه را تایپ کند؛ در غیر این‌صورت دستیابی به متن غیر ممکن است.

به منظور اضافه کردن امضای دیجیتالی، ابتدا سند موردنظر را باز و یا ایجاد کنید. سپس روی زبانه Insert کلیک کرده و گزینه Signature Line در سمت راست را انتخاب کنید. روی OK کلیک و سپس مواردی از قبیل اسم، عـنوان و آدرس پست ‌‌الکترونیکی شخص امضا کننده (خودتان) را پر کنید. شما حتی قادرید تاریخ را هم به امضای خود اضافه کنید. سپس روی دکمه OK کلیک کنید. برای امضای سند، روی محل امضا دابل کلیک کنید. اسمتان را تایپ یا روی Select Image کلیک کنید تا فایل bitmap امضای حقیقی خود را انتخاب کنید. سپس روی Sign کلیک کنید.

از بخش‌های مهم سند حفاظت کنید

ممکن است فایل موردنظر خود را امضا و یا رمزگذاری کرده باشید اما تصمیم بگیرید که به دیگران اجازه دهید متن موردنظر شما را ویرایش کنند، اما این تغییرات کاملاً تحت کنترل شما باشد. در این حالت چه کار باید کرد؟ روی گزینه Review و سپس Protected Document (در قسمت راست) کلیک کنید و گزینه‌های قالب‌بندی را که دیگران می‌توانند ویرایش کنند، انتخاب کنید. برای مثال شما می‌توانید این اختیار را به آنها بدهید که مثلاً فونت را تغییر دهند ولی در اندازه آن تغییری ایجاد نکنند. همچنین شما می‌توانید از Track Changes استفاده کنید. در این صورت ویرایش صورت گرفته به صورت متمایز نمایش داده می‌شود. برای حفاظت از سند، گزینه Start Enforcing را انتخاب کرده و سپس رمز عبور را وارد و بعد تائید کنید.

شما می توانید برای بستن تب های اضافی در مرورگر اینترنتی خود به جای استفاده از دکمه ضربدر که نیاز هر تب، روی تب مورد نظر به وسیله غلتک ماوس کلیک کنید.

کافیست غلتک ماوس را بر روی لینک مورد نظر خود برده و توسط آن کلیک کنید، خواهید دیدی با این کار کنید در یک تب جدید باز خواهد شد.

همچنین می توانید برای بازکردن یک لینک در تب جدید در یک مرورگر کلید ctrl را نگه داشته و روی آن کلیک کنید.

تمامی موارد گفته شده در مرورگرهای فایبر فاکس، IE گوگل کروم واپرا قابل اجرا است.

پیغام “صفحه یافت نشد” و یا پیغام خطای ۴۰۴ – یک پاسخ استاندارد از طرف وب سرور است و هنگامی ظاهر می شود که نمی تواند آدرس URL درخواستی یا آدرس وب سایت را پیدا نماید. تصور کنید سرتاسر شهر را رانندگی کردید تا از یک کسب و کار تجاری بازدید نمایید و سپس با علامت “بسته است” روی درب آن شرکت در ساعات اداری مواجه شوید.

مواجه با پیغام خطای ۴۰۴ دقیقاً مانند علامت “بسته است” می باشد – دقیقاً به بازدیدکننده این پیام را منتقل می کند که وب سایت شما برای کسب و کار آنلاین فعال نیست. اگر برای انجام کسب و کار اینترنتی اقدام به ساخت سایت کرده در وب تلاش می کنید، باید مطمئن شوید که وب سایت شما به راحتی در جستجو ها پیدا شده و مانند ساعت کار می کند.

وب سایت یک بازار ۲۴ ساعته ای است که هفت روز هفته فعال می باشد. افراد انتظار دارند که در تمام این مدت وب سایت ها در دسترس باشند. هنگامی که شخصی بر روی لینک وب سایت شما کلیک می کند و با خطای “صفحه یافت نشد” مواجه می شوند، آنها به احتمال زیاد به سایت شما به عنوان یک وب سایت خراب نگاه کرده و یا تصور می کنند که وب سایت شما وجود خارجی ندارد.

اگر افراد واقعاً انگیزه قوی داشته باشند، آنها ممکن است به دلایل دیگری به دنبال وب سایت شما باشند و اگر انگیزهء افراد به اندازه کافی قوی نباشد مطمئناً اقدامی نمی کنند. – چرا خطای ۴۰۴ رخ می دهد؟

هر شخصی ممکن است با یک کلیک بر روی لینک ناقص و یا شکسته با خطای ۴۰۴ مواجه شود. این یکی از شایع ترین دلایل ایجاد خطای ۴۰۴ می باشد. یک لینک به دلایل متعددی می تواند به صورت ناقص و شکسته در بیاید.

افراد اغلب URL صفحات وب خود را هنگام طراحی مجدد وب سایت بازنویسی می کنند و یا ممکن است برای بهینه سازی وب سایت خود (سئو) در موتورهای جستجو از کلمات کلیدی در URL خود استفاده نمایند.هنگامی که یک URL بازنویسی می شود، هر لینک دیگری در آن صفحه از URL قدیمی و شکسته شده استفاده می کند و هیچ شخصی نمی تواند آن صفحه را مشاهده نماید.

– چگونگی اجتناب از بروز خطای ۴۰۴

این نکات راهنمایی برای شماست تا بازدیدکنندگان با خطای “صفحه یافت نشد” مواجه نگردند:

•     ارسال و ثبت سریع صفحات جدید به موتور های جستجو
•    ثبت در گوگل
•     ثبت در Bing
•    مطمئن شوید که کوچکترین جزء از لینک قدیمی به صفحات جدید تغییر و متصل شده است. این مقاله شامل لیستی از ابزار برای قرار دادن لینک های قدیمی در مکان مناسب، چه در صفحات جدید سایت و چه در سراسر وب می باشد.
•    اگر شما آدرس URL یکی از صفحات وب خود را تغییر دهید، بازدیدکنندگان از صفحهء قدیمی با استفاده از کد تغییر مسیر ۳۰۱، تغییر مسیر داده و به صفحهء جدید منتقل می شوند.
•     همچنین شما می توانید به صورت دستی هم تغییر مسیر برای افراد ایجاد نمایید. می توانید در URL صفحهء قدیمی اصلاح انجام دهید و افراد را به بازدید از صفحهء جدید دعوت نمایید. اطمینان حاصل فرمایید که لینک اصلاح شده در صفحهء جدید قرار گرفته است.
•     همچنین بسیار مناسب است که اطلاعات تماس خود را در لینک جدید قرار دهید تا اگر بازدیدکنندگان به اشتباه افتادند و نیاز به ارتباط مستقیم با شما پیدا کنند بتوانند با شما در ارتباط باشند. در واقع با این کار برای بازدیدکنندگان خود اعتماد سازی خواهید کرد.
•     شما می توانید از طریق شرکت ارائه دهندهء میزبان وب سایت تان “خطای ۴۰۴” و تغییر مسیرها در وب سایت تان را بررسی نمایید. هنگامی که یک کاربر به URL در صفحهء قدیمی وارد می شود، میزبان وب شما می تواند بازدیدکنندگان را به صفحهء مشخص جدید هدایت و رفع خطای ۴۰۴ را انجام دهد.
•     با ثبت تغییرات در وب سایت تان می توانید همیشه سازمان یافته و منظم باشید، سپس می توانید به عقب بازگشته و مشکلات لینک را رفع نمایید.

– خطاهای ۴۰۴ و اشتباهات تایپی

در صورتی که آدرس نام دامنه در کادر مرورگر اشتباه تایپ شود، هر فردی ممکن است خطای ۴۰۴ را دریافت نماید. شما نمی توانید تمامی خطاهای تایپی و نوشتاری نام دامنهء وب سایت تان را حدس زده و یا تخمین بزنید.

اما اگر نام دامنه شما به راحتی غلط تایپ شده و یا درست تلفظ نمی شود، می توانید این اشتباهات معمول را به عنوان نام دامنه خریداری نمایید. سپس کد ۳۰۱ تغییر مسیر در هر یک از این اشتباهات تایپی که حال تبدیل به نام دامنه شده اند را به وب سایت اصلی اتان ایجاد و متصل نمایید. این روش خوبی برای هدایت بازدیدکنندهء گمراه به وب سایت تان می باشد.

وقتی مردم سئوال “آیا Google+ می تواند Facebook را مغلوب کند؟” را بیان می کنند یک موضوع را مدنظر قرار نداده اند. در واقع رقابت آغاز شده، جنگ میان دو وب سایت نیست Google+ فراتر از یک سایت است. دلیلی که گوگل این پروژه را Google+ Project می نامد این است که Google+ در آینده به بخش اصلی هویت گوگل تبدیل می شود و کل شرکت را تغییر شکل می دهد. پس بهتر است بپرسیم آیا گوگل می تواند فیس بوک را شکست دهد؟ البته فیس بوک بسیار قوی تر از آن است که Google+ بتواند به راحتی آن را مغلوب کند ولی Google+ امکانات جذابی دارد که ممکن است باعث پیروزی آن شود.

در ادامه ۹ مزیت و برتری Google+ نسبت به Facebook را ملاحظه خواهید کرد:

یکپارچه سازی با سرویس های مختلف گوگل

۱- مهمترین برتری Google+ در یکپارچگی آن با سرویس های متنوع گوگل است تمام سرویس های گوگل از جستجو در اسناد و ویدیوها تا Picasa به شبکه اجتماعی Google+ متصل هستند. Google+ همچنین در نوار بالای سرویس های گوگل قرار دارد و کاربر را از وقایع اتفاق افتاده با خبر می سازد تا کاربر در تمام سرویس های گوگل به سرعت به آنها دسترسی داشته باشد. Google+ در سمت راست نوار مشکی هدایت کننده گوگل قرار دارد و کاربر را از پیغام ها، بروز رسانی ها و وقایع مطلع می کند. در حال حاضر سرویس های مختلف گوگل از Gmail, Docs تا موتور جستجو میلیون ها کاربر دارند و این کاربرها راحتر از Google+ استفاده خواهند کرد.

مدیریت بهتر دوستان

۲- Google+ دارای امکان بسیاری دوست داشتنی به نام Circles است که کاربر از طریق آن می تواند به راحتی دوستان خود را در حلقه های متفاوت دسته بندی کند تا محتوای مورد نظر را تنها بین افراد یک حلقه به اشتراک بگذارد. کاربر می تواند با دوستان خود در یک حلقه چت و یا مکالمه ویدیوی داشته باشد. در فیس بوک نیز می توان دوستان را در گروه های مختلف دسته بندی کرد ولی گروه ها به هیچ وجه به خوبی حلقه ها نیستند.

نرم افزار بهتر موبایل

۳- اگر شما هم کاربر اندروید هستید یعنی تبلت یا تلفن هوشمند اندرویدی دارید، Google+ نرم افزار بسیار ساده و کارآمدی برای شما دارد با این نرم افزار به راحتی می توانید از امکانات بسیار خوب این شبکه اجتماعی در ابزار موبایل خود استفاده نمایید. گوگل امیدوار است تا کاربران انبوه اندورید را به سمت این شبکه اجتماعی جذب کند و اعلام کرده که د ر آینده امکانات ویژه ایی را برای کاربران اندروید ارائه خواهد کرد.

یافتن ساده محتوا برای اشتراک گذاری

۴- اسپارک (Spark) یکی از امکانات Google+ است که آن را با Facebook متمایز می کند. Spark به دیتابیس غنی گوگل دسترسی دارد و از امکانات موتور جستجوی این شرکت برای یافتن محتوا (عکس، متن، فیلم و غیره) استفاده می کند و محتوا را براساس موارد مورد علاقه کاربر به او پیشنهاد می کند تا به راحتی بین دوستانش به اشتراک بگذارد. این قابلیتی است که Facebook هرگز به آن دست نخواهد یافت چون فیس بوک موتور جستجو ندارد و حتی اگر مایکروسافت بخواهد با آن همکاری کند باز هم موتور جستجوی Bing قابل مقایسه با Google نخواهد بود. با Spark کاربر نیازی ندارد برای یافتن محتوای مورد نظر خود جستجو کند خود Google+ موارد را به کاربر پیشنهاد می دهد.

می توانید اطلاعات خود را پس بگیرید

۵- فیس بوک به دلیل نحوه نمایش اطلاعات شخصی کاربران بد نام است. در فیس بوک بخشی از اطلاعات کاربر همیشه برای عموم قابل نمایش است و به سختی می توان پروفایل فیس بوک را برای همیشه حذف کرد. اما Google+ این امکان را فراهم کرده است و کاربر می تواند تمام اطلاعات خود را دانلود کرده و پروفایل خود را به همراه تمام اطلاعات آن حذف کند. این امکان توسط ابزاری به نام Data Liberation فراهم شده است. کاربر با چند کلیک ساده کلیه اطلاعات خود شامل تصاویر، ویدیوها، متون، Stream ها، کانتکت ها و غیره را برروی کامپیوتر خود دانلود می کند.

تگ کردن بهتر افراد به تصاویر

۶- زمانی که در Google+ در حال مشاهده تصاویر هستید می توانید افراد را به یک تصویر تگ کنید شبیه کاری که در فیس بوک انجام می دهید. یک مربع کوچک برروی چهره شخص می کشید و سپس نام او را وارد می کنید. اما یک تفاوت عمده در نحوه مدیریت حریم شخصی در گوگل وجود دارد. زمانیکه شما شخصی را به یک تصویر تگ می کنید یک پیغام نمایش داده می شود که در آن به کاربر اعلام می کند: “شخص تگ شده از تگ شدنش در این تصویر مطلع خواهد شد، کاربر تگ شده می تواند به تصاویر مرتبط با این آلبوم دسترسی داشته و آنها را مشاهده کند”.

گوگل همچنین از امکان تشخیص چهره خودکار، دوری کرده است در حال حاضر فیس بوک بصورت خودکار چهره افراد موجود در تصاویر آپلود شده کاربر را تشخیص داده و آنها را تگ می کند. گوگل نیز قدرت اعمال چنین امکانی را دارد همانطور که نرم افزار Picasa این کار را به خوبی انجام می دهد ولی از آن پرهیز کرده است.

امکان مکالمه ویدیویی چند نفره

۷- گوگل پلاس برای غلبه بر فیس بوک قابلیت های بسیاری در زمینه چت و مکالمه ارائه کرده است.Google+ علاوه بر امکان چت نوشتاری، مکالمه ویدیوی را نیز به کاربران ارائه می دهد. با Hangout در Google+ می توان با دوستان، همکاران و یا اقوام خود در یک حلقه گفتگوی ویدیویی چند نفر داشت. Hangout بسیار خوب طراحی شده است و همزان با گفتگوی ویدیوی می توان از گفتگوی نوشتاری نیز استفاده کرد.Hangout علاوه بر استفاده های شخصی می تواند برای جلسات شرکت ها و تشیکلات مختلف استفاده شود. در حال حاضر فیس بوک هیچ سرویش مشابه ایی ندارد ولی شایعات حاکی از آن است که فیس بوک به کمک اسکایپ قصد دارد امکان مکالمه ویدیویی را به Facebook اضافه کند.

اشتراک گذری امن تر محتوا

۸- طرفداران حریم شخصی همواره از شبکه های اجتماعی درخواست دارند تا به کاربران اجازه دهند برای تک تک محتوای به اشتراک گذاشته شده سطح دسترسی تعیین کنند. در حال حاضر در فیس بوک می توانید برای انواع مختلف محتوا دسترسی تعیین کنید ولی نمی توانید برای هر محتوای به اشتراک گذاشته شده سطح دسترسی متفاوتی داشته باشید. اما Google+ این امکان را به کاربر می دهد، کاربر می تواند در زمان به اشتراک گذاری محتوا، حلقه های دوستان خود را نیز انتخاب کند یعنی می تواند یک عکس را تنها برای دوستان یک حلقه به اشتراک بگذارد.

گوگل ناظر بهتری بر اطلاعات شخصی کاربران است

۹- یکی از مهمترین موارد در راه اندازی شبکه اجتماعی حفظ اطلاعات شخصی کاربران می باشد. فیس بوک یک شرکت جوان است که به تازگی رشد کرده و در طی چند سال اخیر اشتباهات زیادی را مرتکب شده است. اما گوگل برخلاف فیس بوک یک شرکت کاملا جا افتاده و شکل یافته ایی است که همواره به حفظ حریم شخصی و محافظت از اطلاعات شخصی کاربران مشهور است. گوگل تحت هیج شرایطی حاضر به ارائه اطلاعات شخصی کاربران به دولت ها و یا تشکل های مختلف نشده است.