قابلیت کانتینیوم ویندوز ۱۰، به صورت پویا زمانی که از یک صفحه‌ی لمسی استفاده کنید یا زمانی که صفحه کلیدی را به تبلت یا رایانه‌ی هیبریدی متصل یا جدا می‌کنید، از دسکتاپ سنتی به رابط کاربری مدرن جابه‌جا می‌شود. اما اگر از رایانه‌ی شخصی دسکتاپ استفاده می‌کنید و خواستار نرم‌افزارهای تمام صفحه و صفحه‌ی شروع با کاشی‌های زنده هستید، باید دکمه‌ی Tablet Mode را بزنید.

اکشن‌سنتر جدید ویندوز ۱۰ را با کلیک بر روی آیکن موجود در سمت راست نوار وظیفه باز کنید و دکمه‌ی Tablet Mode را بزنید. با این کار، همه چیز از دسکتاپ حذف شده و بین آیکنهای منوی استارت، کورتانا و تسک ویو فاصله می‌افتد. حالا در صورت باز بودن پنجره‌ی نرم‌افزار خاصی، برای نمایش نرم‌افزارهای تمام صفحه و صفحه‌ی شروع، دکمه‌ی استارت را بفشارید. اگر خواستار نمایان کردن آیکن نرم‌افزارهای پین شده به نوار وظیفه هستید، در ادامه‌ی مقاله به طریقه‌ی نمایش آن‌ها اشاره می‌کنیم.

سفارشی سازی حالت تبلت

زمانی که در حال استفاده از دستگاه هیبریدی هستید، ویندوز ۱۰ به طور هوشمندانه بین حالت سنتی و مدرن جابه‌جا می‌شود. اما در صورتی که همیشه قصد استفاده از حالت تبلت را ندارید، می‌توانید نحوه‌‌ی اجرای ویژگی کانتینیوم را هم به وسیله‌ی ویندوز سفارشی بسازید!

به سادگی عبارت Tablet Mode را جستجو کنید و Tablet Mode Settings را از میان گزینه‌های نمایان شده، انتخاب کنید. در این بخش از تنظیمات، شما قادر به فعال کردن حالت تبلت و تعیین نحوه‌ی جابه‌جا شدن به این حالت از طریق بخش When this device Automatically switches tablet mod on or off هستید. شما همچنین می‌توانید در صورت تمایل، با غیرفعال کردن گزینه‌ی Hide app icons on the taskbar in tablet mod، از مخفی شدن آیکنهای نوار وظیفه هنگام جابه‌جا شدن به حالت تبلت جلوگیری کنید. به علاوه، می‌توانید نحوه‌ی راه‌اندازی سیستم با حالت تبلت و دسکتاپ را هم از طریق When I sign in موجود بخش یاد شده، تنظیم کنید.

انجام برخی کارها در سیستم‌ های عامل‌ مختلف جزو امور عادی به‌شمار نمی‌رود، اما در برخی موارد ممکن است اطلاعات ارزشمندی را در اختیار شما قرار دهد.

یکی از این کارها، اطلاع یافتن از مدت زمانی است که رایانه شما روشن بوده یا بررسی تاریخچه زمان‌هایی که رایانه ری‌استارت شده یا خاموش شده است. گرچه دانستن این اطلاعات برای یک کاربر عادی در شرایط طبیعی ضرورتی ندارد، اما همین اطلاعات در بررسی مشکلات رایانه یا رفع عیوب احتمالی مشاهده شده در آن می‌تواند بسیار موثر و ضروری باشد.

دوست دارید بدانید رمزگشایی جعبه سیاه رایانه در سیستم‌عامل مک چگونه است؟ با استفاده از این ترفند به روش‌های مختلفی می‌توانید به این اطلاعات دسترسی یابید:

روش اول (مدت روشن بودن رایانه)

در این روش از ابزار System Information کمک می‌گیریم. برای اجرای این ابزار از نوار منوی اصلی روی آیکون اپل کلیک کرده و کلید Option را فشار دهید تا گزینه About This Mac به System Information تغییر کند سپس روی گزینه System Information کلیک کنید.

از ستون سمت چپ روی Software کلیک کرده و مدت زمان به‌نمایش درآمده (مدت روشن بودن رایانه در بوت فعلی) را در مقابل عبارت Time since boot در ستون سمت راست مشاهده کنید.

روش دوم (مدت روشن بودن رایانه)

ابزار ترمینال را اجرا کرده و فرمان uptime را در آن وارد کنید و کلید اینتر را فشار دهید.

با اجرای این فرمان، به ترتیب زمان فعلی رایانه، مدت زمان روشن بودن رایانه، تعداد پنجره‌های ترمینال در حال اجرا و میانگین پردازش‌های موجود روی سیستم‌عامل در بازه‌های زمانی ۱، ۵ و ۱۵ دقیقه اخیر به شما نمایش داده می‌شود.

روش سوم (تاریخچه ری‌استارت و خاموشی‌ها)

ترمینال را اجرا کرده و یکی از فرمان‌های last reboot یا last shutdown را در آن وارد کرده کلید اینتر را فشار دهید.

با اجرای هریک از این فرمان‌ها، تاریخچه کاملی از زمان کل ری‌استارت و خاموش شدن‌های رایانه در اختیار شما قرار می‌گیرد. این تاریخچه از ابتدای نصب سیستم‌عامل روی رایانه شما قابل مشاهده است و اگر می‌خواهید بدانید چند وقت پیش سیستم‌عامل رایانه را نصب کرده‌اید کافی است آخرین ردیف موجود را مشاهده کنید.

یکی از کارهایی که به‌عنوان عادت‌های خوب برای یک کاربر ویندوزی به‌شمار می‌رود، فعال‌سازی قابلیت Sleep در شرایطی است که برای مدتی از رایانه استفاده نمی‌کنید.

با استفاده از این قابلیت نه‌تنها در مصرف برق صرفه‌جویی می‌شود بلکه عمر مفید سخت‌افزار رایانه نیز افزایش می‌یابد. این قابلیت برای بسیاری از کاربران سودمند است و در بسیاری از موارد نیز کاربران برای حفاظت از اطلاعات ذخیره شده در رایانه خود، یک رمز عبور برای ورود به ویندوز اختصاص می‌دهند.

این رمز علاوه بر روشن شدن اولیه رایانه، هنگام خروج از حالت Sleep نیز درخواست می‌شود و ممکن است برخی کاربران هنگام ترک رایانه خود در محیطی حضور داشته باشند که دسترسی هیچ کاربر غیرمجازی به رایانه امکان‌پذیر نباشد.

در این شرایط حتی اگر دسترسی به رایانه بدون رمز نیز امکان‌پذیر باشد، امنیت کاربر در خطر نخواهد بود و برای جلوگیری از اتلاف وقت برای تایپ کردن رمز، هنگام خروج از حالت Sleep می‌توان با یک ترفند ساده این قابلیت را غیرفعال کرد.

به‌ این‌ ترتیب رایانه شما هنگام روشن شدن اولیه، نیازمند رمز عبور خواهد بود و در ادامه هنگامی که قابلیت Sleep فعال می‌شود و قصد خروج از این حالت را داشته باشید هیچ رمزی از شما درخواست نخواهد شد.

به بخش Settings در ویندوز وارد شوید. (می‌توانید عبارت Settings را در کادر جست‌وجوی ویندوز ۱۰ وارد کنید و روی نتیجه یافت شده با همین عنوان کلیک کنید)

گزینه Accounts را انتخاب کرده و به بخش Sign-in options وارد شوید.

به بخش Require sign-in رفته و از منوی پایین افتادنی گزینه Never را انتخاب کنید.

مراحل کار به اتمام رسیده و از حالا به بعد هنگام خروج از حالت Sleep رمز عبوری از شما درخواست نمی‌شود.

ویندوز ۱۰ برای جبران شکست مایکروسافت در ارائه ویندوز ۸ و ۸٫۱، تغییرات زیادی را در خود جای داد که یکی از مهم‌ترین این تغییرات ترکیبی از سنت و مدرنیته در منوی استارت آن است.

در این نسخه از ویندوز مایکروسافت تلاش کرده با حفظ کاشی‌های زنده در کنار منوی استارت کلاسیک ویندوز ۷ و پیش از آن، به‌روز بودن را در کنار عادت‌های کاربران قدیمی خود یکجا به کاربران ارائه کند.

شاید در نگاه اول، منوی استارت در ویندوز ۱۰ فقط همین تغییر را داشته باشد، اما اگر کمی بیشتر به آن توجه کنید متوجه تغییرات جزئی دیگری نیز خواهید شد که در مواردی می‌تواند سرعت استفاده از ابزارهای موجود در این منو را افزایش دهد. یکی از این تغییرات که کمتر کاربری به آن توجه می‌کند، مجهز بودن به فهرست الفبایی برای پرش سریع میان گزینه‌های موجود طبق حروف الفبای موردنظر است.

برای دسترسی به این فهرست کافی است از روش زیر کمک بگیرید:

روی منوی استارت کلیک کنید.

کمی منو را به سمت پایین اسکرول کنید تا فهرست اپلیکیشن‌ها به ترتیب حروف الفبا نمایان شود.

بسیاری از کاربران در این مرحله فکر می‌کنند نمایش حروف الفبا فقط برای تفکیک بخش‌ها از یکدیگر است، در صورتی‌که می‌توانید روی هریک از حروف به‌نمایش درآمده در منو کلیک کنید تا فهرست الفبایی برای شما نمایش داده شود.

پس از نمایش فهرست الفبا روی حرف موردنظر کلیک کنید تا به مجموعه اپلیکیشن‌هایی که عنوانشان با حرف موردنظر آغاز می‌شود، پرش کنید.

از حالا به بعد به همین سادگی می‌توانید اپلیکیشن‌هایی را که با حرف X شروع می‌شوند نیز مشاهده کنید و نیازی به اسکرول کردن فهرست گزینه‌های موجود در منو برای رسیدن به انتهای فهرست و حرف X نخواهید داشت.

در شرایط عادی مطمئنا نیازی به ری‌استارت کردن مرورگر (بستن و اجرای مجدد آن) وجود ندارد، اما گاهی ممکن است به هر دلیلی چاره‌ای جز این کار نداشته باشید.

رایج‌ترین روش برای ری‌استارت کردن مرورگر، استفاده از گزینه Close برای بستن آن و در ادامه اجرای مجدد با دوبار کلیک روی آیکون برنامه است. این روش مشکلی ندارد، اما همان‌طور که می‌دانید این صفحه به دوستداران ترفند اختصاص دارد و مرورگر کروم نیز مملو از قابلیت‌های پنهان است.

یکی از این قابلیت‌های پنهان مرورگر، دریافت فرمان‌های خاص با استفاده از نوار آدرس است. به‌عبارت دقیق‌تر مرورگر کروم قادر است مجموعه فرمان‌های مختلفی را با استفاده از نوار آدرس و تایپ عبارت //:chrome در اختیار شما قرار دهد که یکی از این فرمان‌ها نیز برای ری‌استارت کردن سریع مرورگر کاربرد دارد. این فرمان به‌شرح زیر است:

chrome://restart

اکنون که با این فرمان آشنا شدید می‌توانید به‌صورت یک ترفند برای ری‌استارت کردن سریع مرورگر از آن کمک بگیرید، ولی برای ساده‌تر شدن کار نیز یک ترفند دیگر را با این ترفند ترکیب می‌کنیم تا این فرمان را به فهرست سایت‌های دلخواه در مرورگر اضافه کنیم و بدون نیاز به تایپ فرمان، با یک کلیک روی آن، دستور ذکر شده را فراخوانی کنید. برای استفاده از این ترفند به این روش عمل کنید:

پیش از هر چیز مطمئن شوید نوار بوکمارک‌ها در مرورگر فعال است. برای اطمینان می‌توانید کلیدهای Ctrl+Shift+B را فشار دهید.

حالا به یک سایت دلخواه مراجعه کرده و آیکون آن را از سمت چپ نوار آدرس با روش کشیدن و رها کردن به داخل نوار بوکمارک انتقال دهید.

روی گزینه اضافه شده به نوار بوکمارک کلیک راست ماوس را فشار داده و گزینه Edit را انتخاب کنید.

در بخش Name عنوانی دلخواه همچون «ری‌استارت کروم» را وارد کنید.

در بخش URL نیز عبارت زیر را وارد کنید:

chrome://restart

با کلیک روی Save تغییرات را ذخیره کنید.

از حالا به بعد برای ری‌استارت سریع مرورگر کافی است روی گزینه ایجاد شده در نوار بوکمارک یک‌بار کلیک کنید.

بعید است کسی کاربر رایانه باشد و با نرم‌افزار Word (ورد) مایکروسافت کار نکرده باشد.

بعضی در حد ابتدایی با این نرم‌افزار جامع و مهم آشنا هستند و برخی هم در حد پیشرفته از آن بهره می‌برند اما در هر نرم‌افزاری بخصوص نرم‌افزار پیچیده‌ای مانند ورد همیشه نکات کوچک، ولی کاربردی یافت می‌شود که دانستن‌شان در مواقع ضروری به کار می‌آید. چند نمونه از این نکات را مطرح می‌کنیم.

اجرای وُرد در حالت امن (Safe Mode)

آیا می‌دانید شباهت ویندوز و ورد در چیست؟ هر دو می‌توانند در حالت امن بالا بیایند! ممکن است بپرسید اجرای ورد در حالت امن چه کاربردی دارد؟ یکی از کاربردهای این مورد، وقتی است که یکی از افزونه‌های آن بدرستی عمل نکند و با هر بار اجرای نرم‌افزار برای شما مشکل ایجاد کند. کاربرد دیگر وقتی است که می‌خواهید وُرد را بدون هیچ‌ یک از تغییراتی که در تنظیمات آن داده‌اید، اجرا کنید.

برای اجرای ورد در حالت امن، دو راه وجود دارد:

کلید CTRL را نگه‌ دارید و روی آیکون برنامه بزنید. کلید را همین‌طور پایین نگه‌ دارید تا دیالوگ حالت امن نمایش داده شود. با تائید این دیالوگ، ورد به صورت امن اجرا می‌شود. راه دیگر این است که از منوی استارت، برنامه‌ Run را باز کنید (یا با میانبر Win + R) و با تایپ عبارت winword /safe کلید Enter را بزنید تا به حالت امن ورد بروید. هنگامی که ورد در حالت امن باشد، در عنوان آن عبارت Safe Mode در پرانتز نوشته شده است. برای خروج از این حالت هم کافی است ورد را ببندید و بار دیگر آن را باز کنید تا در حالت عادی اجرا شود.

copy و paste بدون دست زدن به کلیپ‌برد

سناریویی که زیاد پیش می‌آید این است که شما مطالب خاصی را از نرم‌افزار دیگری در کلیپ‌برد دارید که لازم است در جای مناسب paste کنید. حالا این وسط در سند ورد هم می‌خواهید قطعه متنی را از جایی به جای دیگر جابه‌جا یا کپی کنید! راه‌حل چیست؟ خوشبختانه ورد راهکاری برای جابه‌جایی بدون تغییر کلیپ‌برد دارد.

برای انجام این کار، قسمتی از متن را که می‌خواهید move یا کپی انتخاب کنید. سپس همان‌طور که این قسمت به صورت انتخاب‌ شده است، ماوس را به جایی ببرید که می‌خواهید متن به آنجا برود. اما هنوز کلیک نکنید:

برای جابه‌جا کردن (move) متن انتخاب ‌شده، کلید CTRL را نگه دارید و در جای جدید کلیک راست کنید. غیر از این، می‌توانید کلید F2 را بزنید و پس از کلیک در جای جدید Enter کنید.

برای کپی متن انتخاب‌ شده، کلید CTRL+SHIFT را نگه دارید و در جای جدید کلیک راست کنید. غیر از این، ترکیب ‌SHIFT+F2 را بزنید و پس از کلیک در جای جدید، Enter را بزنید.

با انجام این عمل، هیچ تغییری در کلیپ‌برد رایانه به وجود نمی‌آید و مطالب قبلی کپی‌شده در آن موجود است.

صفحات افقی و عمودی در یک سند

این نکته شاید چندان جدید نباشد، ولی بسیار کاربردی است. مواقعی پیش می‌آید که شما نیاز دارید در یک سند، برخی صفحات را به صورت افقی دربیاورید. مثلا برای این‌که یک نمودار یا جدول به صورت بهتری نمایش داده شود. اما می‌خواهید دیگر صفحات به همان صورت عادی یعنی عمودی باقی باشند. البته معکوس این امر هم ممکن است پیش بیاید و بخواهید در سندی که تمام صفحات افقی است، یک یا چند صفحه‌ خاص، جهت متفاوتی داشته باشد.

برای این کار، ابتدا متن (جدول، تصویر یا …) صفحه‌ای را که می‌خواهید جهتش را تغییر بدهید، انتخاب کنید. حال در نوار بالا به تب Page Layout بروید و از بخش Page Setup روی گزینه‌ Margins کلیک کنید. سپس از منوی آن، گزینه‌ آخر یعنی Custom Margins را انتخاب کنید.

در پنجره‌ بازشده و در بخش جهت، جهتی را که می‌خواهید انتخاب کنید. اما پیش از آن‌که تائید کنید، در قسمت :Apply to که در پایین پنجره قرار دارد، مورد Selected text را انتخاب کنید و کلید OK را بزنید. می‌بینید آن صفحه تغییر جهت می‌دهد.

دقت داشته باشید اگر تنها قسمتی از متن یک صفحه را انتخاب کنید و تغییر جهت را انجام دهید، ورد تمام آن صفحه را تغییر جهت نمی‌دهد، بلکه همان قطعه متن را در صفحه‌ای جداگانه با جهت موردنظر قرار می‌دهد.

یافتن آنهایی که خاص هستند!

پیدا کردن و جایگزینی عبارات، عملی ساده در ورد به حساب می‌آید، اما همین عمل ساده می‌تواند بسیار قدرتمند و کارا هم باشد. مثلا شما می‌توانید تمام مواردی را در متن که یک فونت خاص دارند پیدا کنید و فونت آنها را با فونت دیگری جایگزین کنید یا تمام کلمات انگلیسی را در یک متن فارسی بیابید و فرمتشان را تغییر دهید!

برای انجام این کار، ابتدا ترکیب کلیدهای CTRL+H را بزنید تا پنجره‌ Find and Replace باز شود. سپس بدون وارد کردن هیچ متنی در فیلد Find فقط روی آن کلیک کنید تا نشانگر متن در آن قرار گیرد. حال، روی کلید««More بزنید تا گزینه‌های بیشتر باز شود.

در این بخش باز شده، با کلیک روی دکمه‌ Format می‌توانید مواردی را که می‌خواهید پیدا شود، انتخاب کنید. مثلا اگر می‌خواهید تمام قسمت‌های با فونت خاصی را پیدا کنید، گزینه‌ Font را بزنید و از فهرست فونت موردنظرتان را انتخاب کنید. حال با زدن Enter، مواردی که این فونت را دارند پیدا می‌شود.

اگر بخواهید علاوه بر پیدا کردن، جایگزینی فرمت‌ها را هم انجام دهید، روند اشاره شده را تکرار کنید، اما این‌بار پس از انتخاب فرمت اول روی فیلد Replace کلیک کرده و فرمت جدید را به همان صورت قبلی انتخاب کنید. حال با زدن دکمه‌ Replace All، تمام موارد به فرمت جدید درخواهند آمد.

متون مخفی

فرض کنید سندی را می‌خواهید در دو نسخه چاپ کنید که در یک نسخه بخشی از متن وجود ندارد. یا امتحانی را طرح می‌کنید و می‌خواهید در پاسخنامه، پاسخ‌ها هم در زیر سوالات وجود داشته باشد.

موارد دیگری هم احتمالا به ذهن‌تان می‌رسد که لازم است قسمتی از متن در چاپ مخفی باشد. در این مواقع، نیازی نیست دو نسخه از سندتان تهیه کنید، ورد راهکاری برای شما دارد: متن‌های مخفی (Hidden Text).

مخفی کردن متن عملا افکتی مانند زیرخط‌ یا ایتالیک به شمار می‌آید که با انتخاب متن می‌توانید روی آن اعمال کنید. اما این افکت (احتمالا به دلیل ذات مخفی‌اش!) در کنار بقیه نیست. برای مخفی کردن یک متن (پس از انتخاب آن)، روی فلش کوچک گوشه‌ قسمت Font در تب Home کلیک کنید. در پنجره‌ بازشده و از بخش Effects، تیک Hidden را بزنید.

برای نمایش متون مخفی، در تنظیمات اصلی ورد، به قسمت Display بروید و در بخش …Always show these تیک متون مخفی را بزنید. توجه کنید ورد در حالت پیش‌فرض، متون مخفی را در چاپ نمایش نمی‌دهد. برای تغییر این قضیه (مثلا برای چاپ پاسخنامه)، در همان تنظیمات اصلی و قسمت Display، در بخش Printing Options تیک مورد Print hidden text را بگذارید

جابه‌جایی میخی!

یکی از قابلیت‌های جالب و البته ناشناخته‌ ورد، امکانی است به نام میخ (Spike). میخ تا حدی شبیه کلیپ‌برد است، با این تفاوت که کلیپ‌برد تنها اجازه‌ استفاده از یک تکه متن را در آن واحد می‌دهد، اما با میخ می‌توانید چند قطعه متن را که لزوما پشت سر هم نیستند یکجا کپی یا جابه‌جا کنید. می‌پرسید چرا میخ؟ شاید دیده باشید جا برگه‌هایی قدیمی که به صورت یک میخ بود و برگه‌ها را در آن فرو می‌کردند. این از آنجا آمده است!

برای این‌که قطعه متنی را به میخ اضافه کنید، آن را انتخاب کرده سپس ترکیب کلیدهای CTRL+F3 را بزنید. با این کار متن cut شده و به میخ افزوده می‌شود.

متأسفانه میخ قابلیت کپی ندارد و اگر می‌خواهید متن همانجا بماند، پس از افزودن آن، CTRL+Z را بزنید تا متن به جای خود برگردد. با این‌ کار تغییر در میخ رخ نخواهد داد.

با همین روند می‌توانید چند تکه متن را به میخ اضافه کنید. اما چگونه این اطلاعات را paste کنیم؟ برای این‌کار کافی است در جای جدید (یا فایل جدید)، ترکیب CTRL+SHIFT+F3 را بزنید تا هر آنچه به میخ کشیده‌اید paste شود!

یکی از سرویس‌های ویندوز ۱۰ به روزرسانی‌های اتوماتیک است که به حالت پیش‌فرض روی کامپیوتر شما فعال است و هر از چند گاهی سیستم‌عامل را آپدیت می‌کند؛ هنگامی که سیستم آنلاین به روزسانی می‌شود دیگر احتیاجی نیست که نگران از دست رفتن درایوهای دستگاه باشید. ویندوز اتوماتیک‌وار آپدیت‌های لازم را اگر در دسترس باشند نصب می‌کند، اما بعضی از کاربران، به روزرسانی هر چند وقت یکبار ویندوز را اتلاف وقت یا بیهوده می‌دانند.

در ویندوز ۸.۱ و ورژن‌های قبلی امکان غیر فعال کردن آپدیت‌‌ها در اختیار کاربر بود؛ اما متاسفانه در ویندوز ۱۰ مایکروسافت هیچ گزینه‌ایی را برای غیر فعال کردن آپدیت‌ها برای کاربران عمومی قرار نداده ولی ما به شما راهی را پیشنهاد می‌دهیم که می‌توان با استفاده از آن به روزرسانی ویندوزتان را خاموش کنید.

قدم اول: در قسمت جستجو عبارت service.msc را سرچ کرده و آن را باز کنید.

غیر فعالسازی به‌روز رسانی ویندوز

قدم دوم: از لیست باز شده Windows Update را انتخاب کنید.

غیر فعال کردن آپدیت‌‌ ویندوز ۱۰

قدم سوم: دو بار روی گزینه انتخاب شده کلیک کنید و در پنجره باز شده در تب General همانند شکل زیر گزینه Disabled در قسمت Start type را انتخاب کنید.

آپدیت سیستم‌عامل ویندوز ۱۰

قدم چهارم: اول گزینه Apply و بعد از آن Ok را بزنید.

از این مرحله به بعد دیگر ویندوز شما اتوماتیک‌وار شروع به آپدیت شدن نمی‌کند تا موقعی که خودتان بخواهید این کار را انجام بدهید؛ اگر بخواهید به حالت قبل برگردید باید گزینه Disabled را با Automatic جایگزین کنید و یک بار سیستم را خاموش و روشن کنید.

اگر کامپیوتر شما به شبکه متصل باشد و تیمی از سیستم عامل استفاده می‌کنید، ممکن است روش بالا برایتان جواب ندهد، پس باید با فرد پشتیبان فناوری اطلاعات شرکت صحبت کنید و اگر خودتان ادمین باشید می‌توانید با استفاده از روش زیر به روزرسانی را غیرفعال کنید.

قدم اول: در قسمت جستجو عبارت Edit group policy را تایپ کرده و آن را باز کنید.

قدم دوم: در پوشه باز شده این مسیر را بروید: Computer Configuration>Administrative Templates>Windows Components>Windows Update.

قدم سوم: ادامه کار همانند قدم سوم و چهارم در روش قبلی است.

منبع:digiro.ir

آیا تاکنون به علامت های مختلف H+، H، ۳G، E، G و ۴G که در گوشی های هوشمند و نوار وضعیت آن ها مشاهده می شود توجه نموده اید و یا از خود پرسیده اید که چه تفاوتی بین این علامت ها وجود دارد؟

در واقع هر یک از این علامت ها نشان می دهد که شما به چه نوع از شبکه داده ها وصل شده اید ، و این شبکه های مختلف با توجه به علامت آن ها ، امکانات و سرعت اتصال به اینترنت بسیار متفاوتی ارائه می کنند.

معرفی نسل های اینترنت همراه
G – GPRS
جی پی آر اس ، مخفف عبارت General Packet Radio Service می باشد که با نماد G در گوشی های هوشمند قابل مشاهده می باشد.به این سرویس ، اینترنت نسل دوم نیز می گویند که سرعت تبادل اطلاعات آن چیزی در حدود ۱۱۵ کیلوبیت بر ثانیه (معادل ۱۴ کیلوبایت بر ثانیه) می باشد.

E – EDGE
اِج مخفف عبارت ، Enhanced Data Rates for GSM Evolution می باشد که مانند GPRS در نسل دوم شبکه های تلفن همراه قرار دارد با این تفاوت که سرعت دریافت اطلاعات در آن بیشتر و در حدود ۴۸ کیلوبایت بر ثانیه می باشد.
به EDGE نسل ۲٫۵G نیز گفته می شود و در تلفن های همراه با نماد E قابل مشاهده می باشد.

۳G
نسل سوم تلفن همراه که به تازگی در ایران ارائه شده است ، ۳G نام دارد که مخفف عبارت UMTS می باشد. سرعت انتقال داده در این نسل حدود ۳۹۵ کیلوبایت بر ثانیه می باشد و امکان برقراری تماس تصویری نیز یکی از قابلیت های این نسل می باشد.

H – HSDPA
اچ اس دی پی ای نسخه کمی کندتر HSDPA + می باشد که سرعت انتقال داده ی آن چیزی در حدود ۱٫۷۵ مگابایت برثانیه می باشد.با استفاده از این نسل می توان ویدئو های موجود در اینترنت را با وضوح HD به راحتی مشاهده کرد.
این نسل براساس ۳G کار می کند و گاها به این نسل ۳٫۵G نیز گفته می شود. در گوشی های همراه HSDPA با نماد H قابل مشاهده می باشد.

H+ – HSDPA Plus
نسل HSDPA+ نسخه سریع تر HSDPA می باشد که سرعت دریافت داده ها در این نسل ، حدود ۲۱ مگابایت بر ثانیه می باشد.
نسل HSDPA Plus در تلفن های همراه با نماد H+ نشان داده می شود.

۴G – LTE
۴ جی نسل چهارم شبکه های تلفن همراه می باشد که در حال حاظر سریع ترین و جدیدترین نسل این شبکه ها می باشد.سرعت دریافت داده در این نسل حدود ۳۷ مگابایت برثانیه می باشد.

اینترنت نسل پنجم یا ۵G چیست؟
در حال حاضر شبکه‌ی LTE و در برخی نقاط دنیا شبکه‌ی LTE-A متداول است. اهداف نسل بعدی که نام بسیار ساده‌ای دارد، توسط اتحادیه‌ی شبکه‌های همراه تدوین شده و شامل موارد زیر است:

• سرعتی در حد چند ده مگابایت بر ثانیه ( برای ده ها هزار کاربر)
• اینترنت ۱ گیگابیت بر ثانیه ای برای ۱۰ کارمندی که در یک دفترکاری مشغول فعالیت هستند.
• چندصد هزار کانکشن یا مسیر ارتباطی برای اتصال شبکه‌ای عظیم از حسگرها به اینترنت (در اینترنت اشیاء و وسایل هوشمند)
• بازدهی شبکه بایستی به مراتب بهینه‌تر از ۴G باشد؛ به عبارت دیگر بتوان از پهنای باند موجود، استفاده‌ی کامل‌تری کرد.
• پوشش بهینه‌ تر باشد.
• بازدهی سیگنال‌ دهی افزایش یابد.
• تأخیر شبکه به مراتب کمتر از شبکه‌ی ۴G باشد.

در میان موارد فوق، حداقل سرعت ۱ گیگابیت بر ثانیه که چند برابر بیشتر از سرعت LTE است، تأخیر زیر ۱ میلی‌ثانیه و مصرف انرژی بهینه‌تر، بسیار مهم هستند. در حقیقت شبکه‌ی ۵G تنها برای تجربه‌ی سرعت بالاتر معرفی نمی‌شود بلکه قرار است وسایل هوشمند منزل، محیط کار و شهر را وارد شبکه‌ای بزرگ و گسترده کند.

منبع: مقداد آی تی

شاید تاکنون برای شما اتفاق افتاده باشد که کامپیوتر خود را ارتقا داده و یا با خریدن یک مدل جدیدتر شروع به فروختن اجزای قدیمی آن کرده باشید. یکی از اجزایی که این روزها قیمت آن سر به فلک کشیده یا همون جناب هارد اینترنال از جمله مواردی است که معامله آن بیشتر به چشم می خورد. اما چه خوب است که اگر یک هارد اینترنال مثلا ۴۰ گیگی دارید به جای فروختن و یا کنار گذاشتن اقدام به تبدیل آن به یک هارد اکسترنال قابل جا به جایی کنید. این هارد در آینده می تواند به جا به جایی داده های حجیم تر از ظرفیت USB ها به کار شما بیاید. در این آموزش قصد داریم که بررسی کنیم که بهترین روش برای کار کشیدن از یک هارد داخلی به جای هارد خارجی چگونه است.

قبل از اینکه آموزش مربوط به چگونگی تبدیل هارد داخلی PC به هارد اکسترنال را شروع کنیم. قصد داریم برای شما توضیحاتی درباره اینکه چرا می بایست هارد قدیمی خود را به هارد اکسترنال تبدیل نمایید، ذکر کنیم.

شما میتوانید به فروشگاه های اینترنتی و یا فروشگاه های مجاز فروش سخت افزار مراجعه کرده و قیمت جدیدترین هاردهای اکسترنال را جستجو کنید. بعد از کمی بررسی متوجه خواهید شد با انجام اینکار علاوه بر کمک به حفظ محیط زیست میتوانید با کمترین هزینه از قطعات سخت افزار کامپیوترها یا لپ تاپ های قدیمی خود بهترین استفاده لازم را ببرید. ما در زیر مهم ترین دلایل و مزیت های تبدیل هارد داخلی کامپیوتر به هارد اکسترنال را برای شما ذکر خواهیم کرد :

• اولین دلیل میزان هزینه ای است که قرار است برای داشتن یک هارد اکسترنال صرف کنید. شما میتوانید با کمی تحقیق و جستجو یک هارد با قیمت مناسب و تکنولوزی جدید خریداری کنید ولی فراموش نکنید شما با اینکار به محیط زیست آسیب زده و از طرفی از منابعی که در حال حاضر در اختیار دارید به درستی استفاده نکرده اید. به همین دلیل هم نظر اقتصادی و هم فنی تبدیل هاردهای اینترنال قدیمی به هارد اکسترنال به صرفه تر خواهد بود زیرا قیمت باکس های تبدیل تقریبا یک سوم هاردهای اکسترنال های رایج در بازار است.
• مزیت دوم این است که شما از کیفیت و مشخصات درایو خود اطلاع دارید زیرا وقتی از هارد های قدیمی خود استفاده میکنید از مشخصات و میزان بهره وری آن آگاهی دارید ولی وقتی یک هارد اکسترنال خریداری میکنید شما دقیقا نمیدانید آیا این همان کارایی لازم را برای شما را خواهد داشت یا خیر.
• دلیل سوم اینکه اگر شما هارددیسکی دارید که حاوی اطلاعات است و میخواهید آن را بازیابی کنید به راحتی میتوانید آن را به یک هارددیسک خارجی تبدیل کرده و اطلاعات خود را بازیابی کنید. شاید به این فکر میکنید که برای انجام اینکار میتواید همان درایو را به صورت درایو داخلی نصب و استفاده کنید ولی خب باید بدانید که اینکار زمان بیشتری نیاز دارد و همینطور ممکن است امکان سوار کردن هارد موردنظر بر روی کامپیوتر یا لپ تاپ شما وجود نداشته باشد. از این رو بهترین حالت تبدیل تبدیل هارد اینترنال به اکسترنال برای بازیابی اطلاعات در چنین شرایطی است.
• یکی دیگر از مزیت ها و استفاده های کاربردی که می توانید از باکس هارد اکسترنال داشته باشید. زمانی است که یک درایو اکسترنال وسترن دیجیتال میخرید معمولا به همراه قاب جدا نشدنی خواهد بود که شما نمی توانید آن را باز کرده و هارد فعلی را با هاردهای جدیدتر با فضای بالاتر آپگرید کنید. ولی اگر باکس های هارد را خریداری کنید می توانید چنین کاری را انجام دهید و در اصل برای اپگرید درایو خودتان دیگر نیاز نیست هزینه پکیج کامل را پرداخت کنید و فقط درایو را خریداری و داخل این قاب قرار میدهید.

آموزش تبدیل هارد اینترنال به هارد اکسترنال با مبدل به USB

برای این کار فقط کافی است یه قاب هارد اکسترنال متناسب با وضع مالی خود و هم چنین نیاز خودتون از بازار بخرید. البته حواستان باشد اینکه حتی الامکان پورت USB 3.0 رو بخرید که نقل و انتقال اطلاعات با سرعت بیشتر صورت بگیرد.

■ حواستون باشد که قبل از تبدیل هارد اینترنال به اکسترنال از طریق قاب تبدیل، از اطلاعات تان یا حداقل از اطلاعات مهم آن،بک آپ بگیرید.

■ تا جایی که می توانید مدل آداپتور دارش را بخرید چون در تبدیل هارد اینترنال به هارد اکسترنال، تامین برق مسئله مهمی می باشد. برخی مدل ها آداپتور ندارند و از طریق همون کابل USB تامین برق می کنند.

■ دیگه الان همه چیز ضد ضربه و ضد آب و نسوز، نمیر و … شده و هاردهای اکسترنال هم از این قاعده مستثنی نیستند. هاردهای اکسترنال چون شرکتی هستن و با ظرافت بسته بندی شدند، قابل اطمینان اند و بر اثر ضربه احتمال از دست دادن اطلاعات کم می باشد اما این چیزی که شما درست می کنید خب دست ساز است و احتمال دارد بر اثر جابجایی، بلایی سر اطلاعات بیای چون یکی از ویژگی های اصلی هارد اکسترنال، قابلیت جابجایی ان می باشد.

روش اول : استفاده از قاب یا نگه دارنده هارد های خارجی

یک روش برای تبدیل هارد اینترنال به اکسترنال استفاده از قاب هاردهای اکسترنال است. این قاب ها نقش یک مبدل را بازی می کنند و هارد های قدیمی داخلی (internal) شما را به هارد های خارجی (external) که قابلیت وصل شدن به کمک USB را دارند تبدیل می کنند. قابل ذکر است که در هنگام انتخاب قاب باید به این نکته توجه داشت که برخی از این قاب ها مخصوص هارد های SATA و برخی دیگر مخصوص هارد های IDE می باشند.همچنین این نوع قاب ها در ابعاد کوچک برای هارد های ۲٫۵ اینچی نیز وجود دارد. (هارد های لپ تاپ)

روش دوم : استفاده از مبدل 

روش دیگر برای تبدیل هارد اینترنال به اکسترنال این است که از یک مبدل استفاده نمایید. شما می توانید هارد های ۲٫۵ و ۳٫۵ اینچی را در داخل این مبدل قرار دهید و از طریق USB هارد را به کامپیوتر متصل کنید. این مبدل از سرعت بسیار بالایی در انتقال اطلاعات برخوردار می باشد ولی یک نقطه ضعف بزرگ دارد و آن اینکه فقط هارد های SATA را پشتیبانی می کند و هارد های IDE را پشتیبانی نمی کند.

سخن آخر : در مقاله بالا سعی کردیم با ذکر دلایل و مزیت ها، به صرفه بودن تبدیل هارد اینترنال به هارد اکسترنال را توجیه کرده و آموزش تبدیل را نیز ذکر کنیم. اما نظر شخصی بنده این است که اگر قصد خرید هارد اینترنال جدید و تبدیل آن را به هار اکسترنال دارید، بهتر است از همان اول هارد اکسترنال خریداری کنید اما اگر قصد استفاده از هارد داخلی کامپیوتر قدیمی بلا استفاده خود را دارید، بهترین گزینه تبدیل آن است.

ویدئوهای زنده اینستاگرام عمر کمی دارند، شما تنها زمانی به این ویدئوها دسترسی دارید که در حال پخش هستند و هنگامی که نمایش آنها متوقف شود هیچ راهی برای برگرداندن و دیدن دوباره آنها وجود ندارد. تاکنون اوضاع برای کسی که این ویدئو را پخش می کرد نیز به همین صورت بود و امکان دیدن دوباره ویدئو حتی برای این افراد نیز وجود نداشت. اما به تازگی اینستاگرام قابلیت ذخیره سازی این ویدئوهای زنده را نیز به اپلیکیشن خود اضافه کرده و به کاربر پخش کننده اجازه می دهد تا ویدئوی خود را ذخیره کند. برای اینکار ابتدا باید اپلیکیشن اینستاگرام خود را آپدیت کنید.

اولین مرحله برای ذخیره این ویدئوها شروع پخش زنده است. انگشت خود را در صفحه اول اینستاگرام به سمت راست کشیده و از صفحه باز شده گزینه پخش زنده یا Live را انتخاب و شروع به ضبط ویدئو کنید.

تا هر زمان که تمایل دارید پخش زنده خود را ادامه داده و به کاربران اجازه دهید تا وارد ویدئو شوند، در این قسمت هم شما و هم سایر بینندگان قادر خواهید بود که نظرات خود را در هنگام پخش زنده ارسال کنید، این نظرات هیچ تاثیری در ویدئوی ذخیره شده نهایی ندارند. زمانی که پخش زنده را متوقف کنید اینستاگرام به شما اطلاع می دهد که چند نفر ویدئوی شما را تماشا کرده‌اند. امکان ذخیره ویدئو نیز در همین صفحه قرار داده شده، تنها کافیست که روی آیکون ذخیره یا Save در گوشه بالا سمت راست صفحه ضربه بزنید تا ویدئوی پخش زنده شما در گوشی ذخیره شود.

در این ویدئو تنها تصاویری که با دوربین گرفته شده ذخیره می شود و خبری از کامنت‌ها و نظرات شما یا بینندگان نیست.

همچنین ویدئوی نهایی هیچ تفاوتی با فیلم‌های معمولی که با استفاده از اپلیکیشن‌های دوربین ثبت می‌شود ندارد و هیچ نشانی از اینستاگرام بر روی آن قرار نمی‌گیرد.

لازم به ذکر است که این امکان ذخیره سازی تنها برای ویدئوهایی که خودتان پخش می‌کنید وجود دارد و امکان ذخیره کردن پخش زنده کاربران دیگر در دسترس نیست.

اینستاگرام ویدئوهایی که پخش زنده می‌کنید را در حافظه Cache خود ذخیره می‌کند و انتقال این ویدئوها به حافظه گوشی بدون اتلاف وقت انجام می‌گیرد. به همین دلیل در صورتی که در پایان پخش زنده ویدئو را ذخیره نکنید اینستاگرام حافظه خود را خالی کرده و امکان ذخیره سازی را مجددا ارائه نمی‌دهد.

شما می‌توانید ویدئوهای ذخیره شده را به آسانی در اینستاگرام آپلود کنید. این قابلیت جدید به کاربران کمک می‌کند تا ویدئوی خود را برای افرادی که پخش زنده آنها را از دست داده‌اند دوباره منتشر کنند. این ویدئو با فرمت Mp4 در گوشی ذخیره می‌شود و امکان آپلود و نمایش آن در فیسبوک، توئیتر و هر گوشی دیگری وجود دارد.

این ویژگی در دسترس تمامی کاربران اینستاگرام قرار گرفته است.

منبع:بیتوته